Subject
SubjectĀ (van hetĀ LatijnseĀ subicere, subiectum, als vertaling van hetĀ GriekseĀ hupokeimenonĀ ofĀ hypokeimenon) betekent letterlijkĀ het ondergeworpene,Ā het onderliggende. DoorĀ AristotelesĀ kwam het begrip in gebruik in de zin vanĀ substantie, dat is de wezenskern van het ding, datgene wat blijft bestaan onder wisselende omstandigheden.
NĆ” de 17e eeuw kreeg het echter een totaal andere betekenis; het werd hetĀ psychologischeĀ ofĀ epistemologischeĀ ik: datgeen wat aan deĀ bewustzijnstoestandenĀ ten grondslag ligt. Het denkende ik, het subject, wordt dan onderscheiden van hetĀ niet-ikĀ ofwel hetĀ object. Dit object is een voorwerp, ding, zaak, entiteit of wezen, en kan van materiĆ«le of onstoffelijke aard zijn.
In filosofische zin is een subject eenĀ zijndeĀ dat subjectieve ervaringen of relaties met een andereĀ entiteitĀ (of "object") kan hebben. Een subject is de waarnemer, terwijl een object naar het waargenomene verwijst.
