#stomerij

Pas een jaar woont Yildiz in het dorpje, maar veel inwoners kent hij al. Soms blijven ze even in zijn winkel, hij bezit een stomerij in het centrum, om een praatje te maken. De man is van Turkse komaf en woont al jaren in Nederland. Eerst woonde hij in Amsterdam, maar de drukte werd hem teveel en via zijn werk kwam hij op het idee om in Scherpenzeel te wonen. Hij kan geen negatief woord over zijn lippen krijgen betreffende het dorp. “De mensen zijn eerlijk en vriendelijk. Als ik een foutje maak, worden ze niet meteen boos. In Amsterdam werden ze dat wel. De rust hier is heerlijk. Mijn vrouw en ik zijn al aardig op leeftijd en willen al die drukte niet meer.” Maar steeds meer zwaar gereformeerden komen in het dorp te wonen. En dat is dan ook duidelijk te merken in het dorp. Bryan vertelt dat er steeds minder wordt gedaan aan recreatie 's avonds en uitgaan. Het opmerkelijke is echter dat de kinderen van deze groeiende groep, als ze uit mogen, helemaal los gaan. Zich los maken van die kerk is lastig. De sociale druk is hoog en zo groeit het aantal zwaar gereformeerden in het dorp niet alleen door verhuizing. Scherpenzeel is aan het veranderen van binnenuit. Mensen komen en gaan in het dorp. De rust wordt gevonden en achtergelaten door de dorpelingen. Het dorpje biedt voor veel verschillende mensen een thuis en zij weten samen een veilig dorp te creëren. Er is echter één ding dat hen allen samenbrengt en dat is het park.