SPIRITUS, CLASIS, SOCIETATIS INTERACTION
operarii mercenarii, qui pro illis laborant et operarii qui praedia colunt, quartum praedium seu proletarium sic dictum constituent.
Non est credendum id, quod superioris ordinis est, semper superiorem statum oeconomicum in tuto collocare. Magna pars clericorum et minorum nobilium nulla locupletior est quam legati tertii status et opifices, professionales, mercatores et argentarii maiorem semper potentiam oeconomicam acquirunt. Haec una ex maximis causis motus revolutionarios oritur (primum Revolutionem Anglicam, deinde Americanam et Gallicam).
Pauperes ditari
Nuper Medii Aevi tempus est in quo municipia et urbes elaboraverunt, urbes quae in primo Medio Aevo plena declinatione erant. Novus bourgeoisis mercantilium narum civitatis communitatis constituit et novam progressionem oeconomicam dabit. Unde nova mercatura bourgeoisie venit? Henricus Pirenne historicus Belgicus (1862-1935), postquam exclusis ex colonis qui sedem stabilem in magnis praediis possessionibus habent, proferre potest hypothesin suggestivam quam hoc loco referimus.
"Ut mirum hoc videri potest, restat ergo sola solutio: mercatores habent maiores pauperes, id est homines sine terra, massam fluctuantem quae percurrit regionem, quae in messe locatur, rebus dicatum." Exceptio venetorum, quorum lacunas fecerunt piscatores et conflatores salis ab initio, qui mercatum byzantinum suppeditant. omnia lucrari qui non habet terram homo est homo qui sibi soli innititur et qui de nullo sollicitus est sed sunt periti et periti homines qui viderunt mundum qui sciunt linguas et qui noverunt diversas consuetudines et quem paupertas facit ingeniosum. Ex hac faece dubitamus, pi- prima.
sanus et Januensis. In septentrione vero Europae isti Scandiani qui Constantinopolim proficiscebantur, quid erant nisi homines sine possessionibus et fortuna quaererent?
Fortunam quaerens - hoc verbum est. Multi non invenerunt, et in praeliis interierunt, vel paupertate exstirpati sunt. Sed alii successerunt. Cum nihil, hoc est, in nihil nisi virtute, mente, audacia fortunam suam reddiderunt. […] Successit aliquis in expeditione piratica, portum Musulmanum diripuit, navem onerariam captam. Reversus est, et subito potest aliquos pauperes daemonia conducere et inire, vel aliquod vile frumentum alicubi emere et illud capere, ubi saevit fames, multo pretiosius vendere […]. Negotiatores professionales nondum sunt, sed unum facti sunt. Ita fiunt, cum commercium decisive transformat ut vita quaedam in se fiat, extraneus ab hodierno adventurous vita. Inde mansiones perpetuas capiunt. Residentiae indigent, quia revera in operationes negotiationis normales ingressi sunt. Ad eorum conversationem consistunt in loco. Iuxta portum, locus receptui navium, in civitate episcopali bene situata».
(Sumpta ab: Henri Pirenne, Historia Europae ab incursionibus usque ad saeculum XVI, Sansoni, Firenze 1956, pp. 148-149).
