#skilletzone

Μετά από καιρό, σαν φάντασμα κι εγώ, είπα να στοιχειώσω τα ακουστικά σας.

Ο @thanosskillet είναι ένα από τα καλύτερα άτομα που έχω γνωρίσει ποτέ μου. Είναι ένα άτομο που με έχει κάνει να γελάσω με την ψυχή μου βλέποντας τα βίντεο του στο YouTube, με έχει βοηθήσει σε μερικά θεματάκια μου μεσω απο τα ΛΤΠΣ και μέσω μηνυμάτων. Αν δεν είχα γνωρίσει τον Θάνο, δεν θα είχα γνωρίσει την @white--madness ,μια υπέροχη κοπέλα που της χρωστάω ενα τεράστιο ευχαριστώ για όλα <3. 

Σε ευχαριστώ για τα όμορφα λόγια που μου έλεγες, για τις στιγμές που με έκανες να χαμογελώ, για ΟΛΑ.

Υ.Γ 1: Ελπίζω να έρθω Αθήνα σύντομα και να μπορέσεις να βρεθούμε.

Υ.Γ 2: Δεν θα ξεχάσω την αγκαλιά που κάναμε στο 444.

Σας αγαπώ,

Ματάκια Ανεργίας <3

Είχα, δεν είχα (ούτε κι εγώ ξέρω), αλλά έχασα τα πάντα φέτος. Πήρα φόρα και σκαρφάλωσα το πιο ψηλό βουνό, χωρίς να σταματήσω στιγμή για να κοιτάξω κάτω, και μόλις έφτασα στην κορυφή γκρεμοτσακίστηκα.

Και δεν είχα ξαναπέσει ποτέ τόσο κάτω.

Δεν ξέρω πως, δεν ξέρω γιατί, δεν θυμάμαι καλά καλά ούτε το πότε/που/ποιοι ακριβώς, αλλά ευτυχώς επέζησα, όπως πάντα, και είμαι για ακόμη μια φορά καλύτερα.

Κάποιος να σταματήσει τη μάγισσα που ανακατεύει σαν τσουκάλι το μυαλό μου, έχω αρχίσει να θυμάμαι, μα ζαλίζομαι και παραλίγο να ξεχάσω το ποιος είμαι.

Έχω ακόμα τους ίδιους φίλους. Κάθε χρόνο πιο απόμακροι, κάθε χρόνο και λιγότερα, μα το έχω συνηθίσει. Κάποτε δεν είχα καθόλου. Η δυσκολότερη γλώσσα είναι τα ειλικρινά, όταν θες να πεις κάτι βαρύ για το καλό τους, μα κουράστηκες να μη σε παίρνει κανείς στα σοβαρά.

Κάνω ακόμη όνειρα, μα ίσως είμαι πιο δειλός σε σχέση με πέρυσι. «Το για πάντα είναι μια ελπίδα που πεθαίνει όταν παύουμε να είμαστε παιδιά». Λες αυτό να είναι; Να αρχίζω να ενηλικιώνομαι σιγά σιγά στα 24; Καιρός ήταν…

Αυτόν τον Αύγουστο κλείνω 10 χρόνια καπνιστής. Ποιος, εγώ, που έπαιρνα τα πακέτα των γονιών μου μικρός και τους τα πέταγα. 1η Σεπτέμβρη το κόβω, θα υπογράψω το πακέτο και θα το πετάξω απ’ το παράθυρο του τρένου. Εσύ κάνε ότι θες.

Θα μου λείψουν αυτά τα χρόνια. Όμως πάμε για τα καλύτερα. Δεν ξέρω πως, δεν ξέρω ποιοι, ούτε γιατί, αλλά θα τη βρω την άκρη μου. Πάντα τη βρίσκω.

Την επόμενη Τετάρτη 16/06/2021 είναι η επέτειος κυκλοφορίας της πρώτης μου ταινίας «Σελήνη».

Σκεφτόμασταν με την συμπρωταγωνίστρια @sophiapitykakis να κάναμε ένα μικρό meet-up για όσους θέλουν να μας δουν, να βγάλουμε φωτογραφίες, να συζητήσουμε για την ταινία και γενικά πολλές ακόμα δικαιολογίες προκειμένου να σπρώξω τις αφίσες που μου έχουν μείνει από πέρυσι.

Σύντομα, περιεκτικά κι ωραία: αύριο 10/01/2020, κυκλοφορώ το "Τα Ξεκατινιάσματα" EP (2021).

Ο πρώτος μου μουσικός δίσκος, 5 κομμάτια, ένα για κάθε μέλος της παρέας μου. Γραμμένος με μεράκι, βαρεμάρα και μπόλικη καφρίλα, στην φιλοσοφία των φιλικών diss tracks που ανεβάζουμε για πλάκα στο IGTV μου (να τσεκάρετε). Ηχογραφημένο και μιξαρισμένο από μένα, στο δωμάτιό μου, με ένα μικρόφωνο της πλάκας και το FL Studio. Πατημένο σε κλεμμένα beats, πειραγμένα με την δική μου πινελιά το καθένα.

Θα κυκλοφορήσει στις 18:00 στο κανάλι μου στο YouTube.

https://discord.gg/F3xyVSXN5q

Επίσης είμαι σε σωστή φάση γενικά, γράφω συχνά. Έχω διάφορα έτοιμα για igtv και περιμένω πίσω τα μέσα μου.