#skiaxtro

άρχισαν να με ρωτάνε "που χάθηκες;"

"Με το «για πάντα» που λεν' τι εννοούν

Σφιχτά τη κρατά μα φοβάται πως μια μέρα θα ξεχαστούν

Μα γίναν γονείς που ανταλλάσσουν αγάπη

Για αυτήν μιλάν' στα δικά τους παιδιά κάθε βράδυ,

Με ένα κεφάλι "τζάκι"

Πότε φωτιά και πότε στάχτη

Σήμερα νιώθω λιγότερο αφελής που νόμιζα ότι θα έμενες για πάντα.

...

Ο φάκελός μου γράφει «Ανασφάλειες»

Και λίγο πιο κάτω «Μαλάκας πιάστηκες»

Σπάστηκα και ’συ-σπάστηκες!

Σε φίλησα γιατί ήθελα να πάρω μια γεύση

Απ ‘το αλκοόλ που κατανάλωνες

Τι νόμιζες;

(...)

Η φωτιά σου μιλά σε δικιά της διάλεκτο και στο κάνει ξεκάθαρο:

«Ό,τι ζεις είναι ανάλογο. Μια μικρή φλόγα θα σβήσει στο φύσημα μα μια φωτιά θα φουντώσει στον άνεμο.»

Απ’ τα 4 στοιχεία της φύσης

Το μόνο που δόθηκε αποκλειστικά στον άνθρωπο

Γιατί μονάχα εσύ ξέρεις και το πώς να την σβήσεις

Μετά μένουν οι στάχτες κι οι αναμνήσεις.. αν σ’ αγαπάω το αξίζεις..

- Φοβάσαι την φυγή;

- Δώσε μου την καρδιά σου να πειστώ πως θα γυρίσεις

Φωτιά στις αναλύσεις, σε ενοχικές συνειδήσεις

Στην αξία που χάνει κάτι αν το αποκτήσεις

Πέρασαν χιλιάδες μέρες συμπληγάδες που με ένα κεφάλι τζάκι μαύρος καπνός έβγαινε απ’ τις καμινάδες κι οι ανάγκες μού στήναν νάρκες.