#sfeerverslag

Voltigeren. Als je de topsporters zó soepel op hun paard ziet springen alsof het helemaal geen moeite kost om jezelf op het dier te hijsen, dan krijg je spontaan zin om het zelf te proberen. Valt wel mee toch, voltigeren? Trucjes doen op de rug van het paard, terwijl deze rustig in een mooie cirkel galoppeert.  De werkelijkheid is toch een beetje anders.

Afgelopen kerst ging ik met mijn groep…

Een Brabants kwartiertje later dan gepland stapt schrijver Sjoerd Mossou het podium op. Na even rond te hebben gekeken begint de Bredase supporter annex journalist een tikkeltje hakkelend aan de presentatie van het boek. Zíjn boek. “Sfeerfoto’s zijn zeldzaam. Toen mijn goede vriend Marco deze foto aan had getroffen in het stadsarchief werd ik helemaal wild! Ik wilde heel graag een foto van het oude stadion. Deze foto was voor mij meteen raak. De jongen op de foto had waarschijnlijk geen kaartje voor de wedstrijd en probeert vanachter het hek tóch nog iets van het schouwspel mee te krijgen. Dít is wat voor mij een Avondje NAC symboliseert.” Wijzend naar het grote bord naast hem lacht Mossou trots naar de bezoekers.

Het is tijd om het eerste boek uit te delen. Achter Mossou op het podium verschijnt een brede grijns op het gezicht van voetballer Anthony Lurling. De 36-jarige en oudgediende NAC-speler komt naar voren en geeft zijn vriend een hand. Het publiek klapt uitbundig voor haar held. “Ik moet bekennen”, vervolgt Mossou: “Dit is niet het eerste boek. Dat zal binnenkort worden geveild. Ik heb in de nieuwe versie van het boek een hoofdstuk geschreven over Anthony, in de vroege winter van zijn voetbalcarrière.” Lurling schuifelt  naar voren en neemt het tweede boek fier in ontvangst: “Ik ben ontzettend dankbaar en ik hoop dat ik nog vaak belangrijk mag zijn voor deze prachtige club."

De deur gaat open en mannen in pak stiefelen de ruimte binnen. Het blijkt de raad van commissarissen te zijn die een paar deuren verderop heeft vergaderd met de gemeente Breda. Het is voor de meeste aanwezigen geen verrassing dat de club – traditiegetrouw – in geldnood verkeert. “Yussin! Is de club al gered!?”, vraagt Mossou aan een van hen. Yussin moet lachen: “ Nou, dat gaat misschien iets te snel.”

Een lach gonst door het café als Mossou een shirt omhoog houdt met de woorden: “Het frietkot-shirt”. Het frietkot van het stadion blijkt een ware legende. “Deze klassieker wil ik graag cadeau doen aan misschien wel de trouwste fan van de club. Riny Heimans, kom eens hier!”

Na het officiële gedeelte van de avond zitten Anthony Lurling en Sjoerd Mossou op het podium boeken te signeren. Vlak voor het podium aan een tafel zit Riny Heimans, apetrots, met zijn nieuwe aanwinst op schoot: “Dit T-shirt ga ik dus mooi niet aantrekken! Het komt bij mijn NAC-collectie thuis.” De man, rond de zestig, weet zonder nadenken dat hij al 47 jaar naar NAC gaat. “ Ik herinner me mijn eerste wedstrijd nog, met pa aan het handje naar NAC. Inmiddels ben ik hier getrouwd, heb ik in de bestuurscommissie gezeten en ontvang ik de pers in de perskamer.”