#sevgiigves

Artık şunun da daha çok farkına vardım: Hayatta kötü olmayı seçen insanlar bile üzülebiliyor, benim için ise bu saatten sonra üzülmek ve kırılmak bu kadar yoğun yaşanılacak duygular olmayacak. Ben hayatı nasıl görmek istersem, görmeyi istediğim şekilde yaşarım.

Her yer o kadar kalabalıktı ki, bir an yerdeki pet şişeden ne farkımın olduğunu sorguladım. Tek fark da sadece onun yaşamsal fonksiyonlarını gerçekleştiremeyen cansız bir varlık olmasıydı. Sadece buydu aramızdaki fark.

O kadar çok yürümüştüm ki, ayaklarım artık can çekişiyorlardı. Bende gittim bir banka oturdum. En sevdiğim mekan, bir banktır. Çünkü hayata dair her şeyi oraya oturunca görmek mümkündür. Ben çoğu zaman aşık olurum, çoğu zaman çok üzülürüm, çoğu zamanda çok sevinirim. İnsanların hayatlarını tahmin etmeye çalışır acaba onları şuan ne mutlu eder diye düşünür dururum. Acaba onlarda benim için aynı şeyi yapıyorlar mıdır? Benim hayatımı tahmin etmeye çalışıp neyin mutlu edebileceğini düşünüyorlar mıdır?

Biraz müziğinde eşlik etmesi için kulaklıklarımı takıyorum. Gereksiz bir gürültü var: araba sesleri.