#schrobbeler

Tilburg, en ok ook Schrobbeler, wie had ooit verwacht dat ik zo van je (jullie) zou gaan houden.

Het was al donker toen ik op vastenavond huiswaarts ging Ik zag een kroeg waarvan het licht door de gordijnen scheen Het was al laat, ik had het koud, ik was alleen Er zaten mannen in zwarte pakken en een grote steek En uit de boxen klonk muziek die zong van deze streek Toen men mij zag werd ik begroet met glas en lach Drink Schrobbeler  De avond is nog lang en morgen zo ver Laten we klinken op de Kruik en de Stad Want van beiden heb je nooit teveel, genoeg gehad Drink Schrobbeler  Dat is als het bloed van Tilburg  Stroomt naar m'n hert En bij elke slok proef ik de ziel van de stad En van beiden heb je nooit teveel, genoeg gehad Ze vertelden me honderduit over het Piusplein Over de Heuvel, Stadhuisstraat daar waar de mensen zijn Want deze stad past als een jas, ja dit is thuis Ze verzekerden me beslist mochten we ooit eens gaan Dan zal er altijd wel een kruik daar in de koelkast staan Met elke slok ga ik weer eventjes naar huis  Drink Schrobbeler  De avond is nog lang en morgen zo ver Laten we klinken op de Kruik en de Stad Want van beiden heb je nooit teveel, genoeg gehad Drink Schrobbeler  Dat is als het bloed van Tilburg  Stroomt naar m'n hert En bij elke slok proef ik de ziel van de stad En van beiden heb je nooit teveel, genoeg gehad