#school hallways

Klub winowajców (1985)

Pozornie niczym się one nie różnią, wszystkie są takie same. Dopiero wygląd ich wnętrza i zawartość odzwierciedlają osobowość poszczególnych bohaterów. Dla jednych szkolna szafka jest jedynie nudną przechowalnią podręczników,

Pamiętnik księżniczki (2001)

dla innych natomiast to spersonalizowane poprzez plakaty, zdjęcia czy zawieszki miejsce, w którym chowa się osobiste dzienniki, papierosy czy listy od tajemniczych wielbicieli.

Nostalgiczność korytarza szkolnego kształtuje się głównie za sprawą nurtu coming of age oraz filmów i seriali młodzieżowych. To w nich wypracowano ikonografię oraz specyficzne sposoby przedstawiania tej przestrzeni, która wiąże się głównie z tęsknotą i chęcią powrotu do szkolnych lat. Widzowie wychowani na filmach z lat 80. i 90. chętnie wracają do wspomnień i przeżyć z tamtego okresu. Współcześni twórcy nadal wykorzystują poznane w dwóch ostatnich dekadach XX wieku formy estetycznego prezentowania szkolnego korytarza. Długi hol wypełniony dorastającymi bohaterami często traktowany jest jako tętniące życiem centrum szkoły – miejsce, w którym rozgrywają się najważniejsze wydarzenia w ich młodym życiu. Na szkolnym korytarzu przeżywane są zarówno dobre, jak i złe chwile. Obserwujemy tu miłosne rozterki, pierwsze pocałunki, chwile spędzone z przyjaciółmi, poważne rozmowy, kłótnie, bójki, walkę z własnymi demonami i wiele innych sytuacji. W filmach z lat 80. i 90., podobnie jak we współczesnych, szkolny korytarz czasem w ogóle nie pełni funkcji użytkowych, zamieniając się w wybieg dla najpopularniejszych uczniów, w ,,lożę szyderców” wyśmiewających najmniejsze potknięcie któregoś z kolegów czy nawet w arenę, na której dochodzi do starć skrajnie zantagonizowanych grup.

Większość motywów pojawiających się we współczesnych filmowych egzemplifikacjach szkolnego korytarza zawiera element nostalgii ikonograficznej, tęsknoty za pewnymi wizualnymi tropami. Wydaje się jednak, że przestrzenie te kryją także zdecydowanie smutniejszą od niej formę nostalgii za dawnym życiem. W latach 80. i 90. filmowy szkolny korytarz w głównej mierze kojarzył się z beztroską i zabawą. Współcześnie, za sprawą coraz bardziej niepokojących wskaźników poziomu przemocy w szkołach, kiedy tematem filmów stają się strzelaniny,

Słoń (2003)

psychiczne i fizyczne nękanie

Klasa 1984 (1982)

czy samobójstwa

Trzynaście powodów (2017-2020)

dawny obraz szkolnego korytarza staje się coraz bardziej nostalgiczny.

Tęsknota za tą przestrzenią objawia się również w (nie)amerykańskich produkcjach. We współczesnej kulturze audiowizualnej spoza amerykańskiego kręgu kulturowego zaobserwować możemy liczne nawiązania do tej lokacji i estetycznych form jej prezentacji wypracowanych w dwóch ostatnich dekadach XX wieku.

Szkoła dla elity (2018)