#saklaugh

girl: talaga?

 Second  day na poooo. Wala pading communication. I can't resist talaga na di sya itext so I texted him. I've waited a whole day just to see if he'll reply to my text. But sad to say, he did not. I don't know what to do. I can't sleep. I can't even focus on reviewing my subjects for the upcoming exam. I really don't know what to do. There's no one I can talk to. As in ni isa wala. Kahit bestfriend ko. Sabagay I can't blame her/them. Problema ko to, pinasok ko to kaya dapat ako mag-isa ang lumutas neto. Pero hindi ba sila nakakaramdam? Kailangan ko sila ngayon. I'm badly needing a friend right now. I really miss my bestfriend.  But what can I do? Hayyy. Maybe I'll stop hoping na makikisympathize sila sa nararamadaman ko.SIguro di talaga obvious na sobrang depress ako kaya they're not asking how am I doing, kung ayos baga ko or what. Hayy. Yaan na Leigh. Kaya mo yan. Nakakalungkot lang talaga at kailangan ko tong solohin. Masaklap, pero kaya ko to. Dapat kong sanayin sarili ko na ako lang talaga, yung sarili ko yung maaasahan ko. Malaking tulong ang blog na to saken, dahil ito nagiging outlet ko.

 Anyways, balik na tayo samen ni bebe or rather ex boyfriend? Ewan, I'm confused right now. Hindi ko alam kung kame paba. O may karapatan paba ko sakanya? Hayy ewan magulo. Naalala ko, promise nya na babawi sya saken right after na magdefense sya. Ilang araw na nakakalipas pero instead na magcelebrate kame eh inaway nya ko. Pinagtabuyan. Parang basurang itatapon nalang basta basta. Dahil lang sa nasabihan ko na matamlay sya magtext e inaway nya na ko. Bakit ganun? kapag ako nagtatamlay nagagalit sya. Ako napuna ko lang na matamlay sya e nagalit na sya saken. Kung anu ano ang sinabi na nakakasaket sa damdamin. Tao  din naman ako ah, nasasaktan. Ang saket tanggapin na ang tingin sayo ng taong mahal mo e kaaway, panggulo sa buhay. Ang saklap lalo na kapag sinabi nyang ang gulo gulo na ng mundo nya dahil sayo.  Bakit? Anong nagawa ko? Ginagawa ko naman lahat ng makakaya ko. Naging maluwag ako sakanya at yet  I am not demanding sa oras nya. Hawak nya oras nya. Pero bakit? Naiiyak nalang ako kapag naiisip kong, "baka ako nalang talaga yung may pagmamahal?". Ang tanga tanga ko, kasi alam nyo kahit ginaganito nya ko. Handang handa ko padin syang patawarin, tanggaping muli. Mahal na mahal ko padin sya kahit wala ng kasiguraduhan kung may puwang paba ko sa puso nya.

May nabasa ako. Eto yung link http://beben-eleben.tumblr.com/post/79334453974/15-signs-youre-about-to-get-dumped. Tugmang tugma lahat. Walang pumalya. Siguro nga kailangan ko na ihanda sarili ko sa mga posibleng mangyare. Pero ang hirap, mukang di ko kaya. Bakit ba nangyayare saken to? Do I deserve this? Hindi ko masagot ang sarili kong mga tanong. Ang hirap. Ang saklap kasi alam mo yung tipong nakadepend na lahat ng mo sa future kasama sya. Ramdam ko, kailangan ko ng simulan ulit dahil back to zero na lahat ng pangarap ko. Naguguluhan na ko sa buhay ko. Hindi ko na talaga alam ang gagawin ko sa buhay ko. Naguguluhan na ko. Nasasaktan.

Hanggang kailan ko kikimkimin  at titiisin lahat ng paghihirap ng kalooban ko? Ayoko na. Gusto ko lang naman sumaya eh, pero bakit sa twitwina nalang ganto?  Sinumpa ba ko at bawal sumaya? hay

Isa lang masasabe ko.