#s2019

e.m.

Still, calm, quiet, infinite

sokakları dar eden insanlar. geniş kuytularda yaşıyorlar kendi dünyalarında bir kral gibi. sokakları dar, içleri dar, akılları ve anlayışları dar. dar oğlu dar. * bir sokak düşün ki, seninle ben bir aradayız; yan yana herkese inat. dar kafalardan münezzeh. sokak sokak olalı görmemiş bizim gibisini. utansın dar oğlu darlar. * sokak burada, dar kafalar burada, sen uzak kere uzakta. sokakların günahı yok, insanların da... ne benim yaşım yeter sana, ne de senin yaşamak hevesin bana.

De sentir le monde avancer"

nasılsa bir sabah daha yok. bir akşam daha.  ve tek bir soluk daha almanın verdiği haz. her şey birden bire oldu böylece. sabahları uyandım, akşamları uyudum. gittim geldim, geldim gittim. sonra  kuşlar çizdim düşlerime çırpınan kanatlarıyla benden sana, senden bana. her göz bilir doğuştandır ağlamak.  sonra sonra öğrenir, ağlamak doğuştan, ağlamayı istemek yaşamaktan gelir. bir sabah daha yok, akşam da. şimdi uyu; kuşlarımı saldım göz kapaklarına.

bu ben değilim ben -bu- değilim bir uzun yoldur yürüdüğüm ardımda havlayan köpekler sade ne bu sarhoşluk, ne bu muamma yalnızlık saat tik-takları gibi vuruyor her saniye göğsüme * ben bu yolu yürüdüm -bilirim ardımda kimse yoktu

ben sende ne gördüm bilmiyorum.  saçının önüne düşüşündeki inceliği mi, yoksa boynunun uzayıp giden bir yol oluşunu mu? ellerin vardı saçını tel tel toplayan; titrek, ince ve beyaz ellerin senin. her telde bir yaşanmışlığı ardında bırakır gibi, savurup savurup arkaya atışların. ben sende ne gördüm bilmiyorum. yaşamadıklarım mı yoksa yaşayacaklarım mı... kürtçe bir cümle çalındı kulağıma  ‘‘hêvîya min nema dil çîlmîsi’‘ yani ‘’umudum kalmadı gönül soldu’’ ben sende ne gördüm biliyorum. umutsuzluğumdu.