#s.172

"Sözlerimin anlamı beni ürkütüyor böylesine hazırlıklı değilim daha. Bilmek. Bu da ürkütüyor. Gene de biliyorum: Kapanmaz yağmurun açtığı yaralar çocuklarda."

“Hoş geldin, kadınım benim, hoş geldin.  Yorulmuşsundur,  nasıl etsem de yıkasam ayacıklarını,  ne gül suyum, ne gümüş leğenim var.  Susamışsındır,  buzlu şerbetim yok ki, ikram edeyim.  Acıkmışsındır,  sana beyaz keten örtülü sofralar kuramam               memleket gibi esir ve yoksuldur odam.  Hoş geldin, kadınım benim, hoş geldin!  Ayağını bastın odama              kırk yıllık beton çayır çimen şimdi.  Güldün,              güller açıldı penceremin demirlerinde.  Ağladın,              avuçlarıma döküldü inciler;  gönlüm gibi zengin              hürriyet gibi aydınlık oldu odam.  Hoş geldin kadınım benim, hoş geldin.”

“yalnızlığıma kapalı gişeyim”

“Bir insanı kaybetme korkusu, keskin dişleriyle insanı içten içe kemiren korkunç bir canavar.”