#rivaliteit

Dat komt vooral door het deel waar het gaat over de rivaliteit tussen Senna en zijn eeuwige concurrent Alain Prost. Tegelijkertijd realiseerde ik me dat het zo verdomde jammer is dat zulke rivaliteit, bijna haat, tussen twee topsporters eigenlijk niet meer voorkomt. Ali en Frasier, LeMond en Hinault, Borg en McEnroe, of Coppi en Bartali. We zien het niet meer. Gasten die elkaar een blok beton toegooien als ze de ander zien verdrinken. Tegenwoordig moeten we het doen met Djokovic tegen Nadal. Topsport, tuurlijk, maar het is me allemaal te grijs. Geef mij dan toch maar Senna en Prost die elkaar lachend de grindbak inreden. Dat is toch net iets anders dan Andy Schleck en Alberto Contador. In plaats dat de één de remmen van de ander doorknipt als die even niet oplet gaan ze samen op vakantie. Lekker lepeltje-lepeltje op het strand. Zie je het al voor je? Ali en Frasier, samen met de Kipling naar Zuid-Frankrijk? Wat eten we vanavond Mo? Draadjesvlees met aardappelpuree? Lekker Joe, ik zorg voor de toetjes. Compote met boerenyoghurt en daarna een kopje oploskoffie met een koetjesreep. Het is de schuld van de spindoctors, van de Jack de Vriesjes binnen de sport. Van die imago-fetisjisten die als parasieten vastgeplakt zitten aan een sporter en influisteren wat ze moeten zeggen. De grote sponsors willen allemaal ideale schoonzoons als posterboy en het resultaat zien we wekelijks op tv. Sporters die de grote concurrent alle succes wensen en na afloop mee staan te hossen met de winnaar. Ik zie het helaas niet gebeuren, maar het zou toch mooi zijn? Leo Messi, vanavond bij de uitreiking van De Gouden Bal: - Leo, wat vind jij nou eigenlijk van Cristiano Ronaldo? - Nou, amigo, dat zal ik je eens eventjes haarfijn vertellen. Ik vind Ronaldo een latente nicht op noppen. Een brylcreem-ballerina op Nikes. Een gemaakte voetballer bovendien, die er nooit staat in de grote wedstrijden en nog niet in mijn schaduw van krap 1m69 mag staan. IJzige stilte in de zaal. Op het hoofdkantoor van Adidas worden ze gek. Pep Guardiola valt flauw. En ik sta juichend op de bank. Eindelijk de grijsheid voorbij.