La cançon de la hialaira
Au ton coenh qu'as un riban blanc
Blanc com nèu au sorelh lhevant
Bèra hialaira, bèra hialaira
Qui hialas deu matin au ser.
Ditz-me perquĂŠ
Vira, husèth, vira, vira
Deu matin au ser vira, vira
Que cau ua pelha entĂ abilhar
La mainada qui vam batiar.
Au ton coenh qu'as un riban blu
Blu com la hlor deu lin madur.
Bèra hialaira, bèra hialaira
Qui hialas deu matin au ser
Ditz-me perquĂŠ
Vira, husèth, vira, vira
Deu matin au ser vira, vira
Qu'u cau quan se mariderĂ
Ua camisa nava a's botar.
Au ton cuenh qu'as un riban roge,
Roge com l'auba quan i a ploja.
Bèra hialaira, bèra hialaira
Qui hialas deu matin au ser
Ditz-me perquĂŠ
Vira, husèth, vira, vira
Deu matin au ser vira, vira
Qu'u calerĂ quan plorerĂ
un mochoèr entà s'eishugar
Au ton cuenh qu'as un riban negre,
Negre enqßer mei qu'un tròç de pega,
Bèra hialaira, bèra hialaira
Qui hialas deu matin au ser
Ditz-me perquĂŠ
Vira, husèth, vira, vira
Deu matin au ser vira, vira
Qu'u calerĂ quan morirĂ
un linçòu entà l'enterrar.
â AbbĂŠ Paul Tallez d'Armagnac (Estang, 1846 â Auch, 1930)
/ mamalisa