Τεύχος 80

Rafting και άλλες περιπέτειες

Του Αλέξη Ηλιάδη

Δράση και περιπέτεια για τους φίλους του βουνού, του ποταμού και της λίμνης: rafting, canoe, canyoning, rappel, trekking. Οι δραστηριότητες αυτές, που κάνουν ακόμη πιο απολαυστική την –έτσι κι αλλιώς ευχάριστη- επαφή με τη φύση, αποκτούν συνεχώς νέους φίλους. Ωστόσο, δεν είναι ακόμη γνωστές σε όλους. Ας τις δούμε μία μία: Το rafting είναι κωπηλασία σε ποτάμι. Πρόκειται για ένα ομαδικό, συναρπαστικό σπορ. Κύματα, βράχια, απότομες στροφές είναι μερικά μόνο από τα εμπόδια που συναντά όποιος αποφασίσει να κατέβει ένα ποτάμι με φουσκωτή βάρκα και κουπί, όπως στο rafting. Το πλήρωμα της βάρκας αποτελείται από έξι έως δώδεκα κωπηλάτες και έναν έμπειρο οδηγό, ο οποίος τους δίνει τις κατάλληλες εντολές. Βέβαια, τα σπορ ποταμού δεν τελειώνουν εδώ, υπάρχει το monoraft (κατάβαση ποταμού με μονοθέσιο φουσκωτό σκάφος) το hotdog (κατάβαση ποταμού με διθέσιο φουσκωτό σκάφος) κ.α. Το canoe είναι κωπηλασία σε λίμνη, Δέλτα ποταμού ή θάλασσα, με διθέσιο ή μονοθέσιο σκάφος. To canyoning είναι η διάσχιση φαραγγιών ακολουθώντας την πορεία των νερών και περνώντας με κάθε τρόπο -π,χ, με σχοινιά, ή με βουτιές σε βαθιά νερά- τα εμπόδια. Είναι ένα σπορ  που συνδυάζει, μεταξύ άλλων, πεζοπορία, αναρρίχηση, ορειβασία, καταβάσεις καταρρακτών, κολύμβηση. Το rappel είναι το κατέβασμα με σχοινί από ψηλό βράχο ή γκρεμό. Το trekking είναι η γνωστή σε όλους πεζοπορία, το περπάτημα στη φύση, σε χαρτογραφημένα μονοπάτια με σήμανση. Μπορεί να είναι πολυήμερη (trekking) ή ολιγόωρη (hiking).

Ποια είναι όμως τα απαραίτητα «εφόδια» για τη συμμετοχή σε αυτές τις δραστηριότητες; Ο Δημήτρης Παπαγεωργίου, Project manager of outdoor activities της Trekking Helllas Τζουμέρκων, λέει στο ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ: «οι δραστηριότητες αυτές είναι για όλο τον κόσμο και για όλες τις  ηλικίες. Υπάρχουν διαφορετικά επίπεδα δυσκολίας στο ποτάμι και στο βουνό, ανάλογα βέβαια με την εποχή. Σε γενικές γραμμές πάντως μια καλή φυσική κατάσταση είναι αρκετή για να συμμετάσχει κάποιος σε όλες τις δραστηριότητες. Έχουμε ακόμη και βιωματικά προγράμματα για παιδιά, σχολεία αλλά και οικογένειες. Όλο τον απαραίτητο εγκεκριμένο εξοπλισμό για κάθε δραστηριότητα τον παρέχουμε εμείς».  

Υπάρχει η εντύπωση ότι η ενασχόληση με τέτοιου είδους αθλήματα κοστίζει σήμερα πολύ. Όμως, όπως λέει ο κ. Παπαγεωργίου «οι τιμές κυμαίνονται από 10 έως 40 ευρώ, που είναι η τιμή για το rafting 20 χιλιομέτρων στον Καλαρρύτικο. Πριν από περίπου 15 χρόνια το rafting στον Άραχθο κόστιζε 20.000 δραχμές, δηλαδή, πάνω από 60 ευρώ. Σήμερα, βλέπουμε να κοστίζει 30 ευρώ, δηλαδή, αν και αυξήθηκαν οι παροχές, έχει πέσει στη μισή τιμή».

Οι δραστηριότητες αυτές έχουν κάποιο βαθμό επικινδυνότητας ανάλογα με το επίπεδο δυσκολίας τους, γι’ αυτό και σχεδόν πάντα είναι απαραίτητοι έμπειροι συνοδοί – οδηγοί.

«Όλοι οι συνοδοί – οδηγοί μας είναι πιστοποιημένοι από την Παγκόσμια Ομοσπονδία του Rafting I.R.F. (International Rafting Federation) είναι επίσης διασώστες ορμητικών νερών πιστοποιημένοι από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διάσωσης (Resque 3) και έχουν μεγάλη εμπειρία σε βουνά και ποτάμια της Ελλάδας αλλά και του εξωτερικού» τονίζει ο κ. Παπαγεωργίου και υπογραμμίζει ότι «αυτό σημαίνει πως έχουν την εμπειρία να κρίνουν από την προηγούμενη μέρα αν πρέπει να ακυρωθεί μία δραστηριότητα εξαιτίας φυσικών φαινομένων. Έτσι, λοιπόν, πάντα το ρίσκο που παίρνουμε είναι μηδαμινό. Ατυχήματα με τη φοβερή έννοια που ο κόσμος αντιλαμβάνεται δεν υπάρχουν. Ωστόσο, είναι δραστηριότητες στη φύση και εμπεριέχουν κίνδυνο. Εξάλλου, στην παραλία πας για περπάτημα και σε δαγκώνει σκύλος, σαλάτα πας να κόψεις και κόβεσαι, μπριζόλα τρως και πνίγεσαι. Έτσι, για παράδειγμα, στην πεζοπορία μπορεί να στραμπουλίξεις το πόδι σου».        

Παρά τις δυσκολίες, πολύς κόσμος ασχολείται με αυτά τα σπορ, που «προσφέρονται» εδώ και πολλά χρόνια και από επιχειρήσεις τουρισμού υπαίθριων δραστηριοτήτων. «Κάθε χρόνο από εμάς, στα Τζουμέρκα, “περνούν” περίπου 1.700 με 2.000 άτομα», λέει ο κ. Παπαγεωργίου και συνεχίζει: «Το 85% από αυτούς επιλέγει το rafting. Αναμενόμενο είναι, αφού στην περιοχή των Τζουμέρκων υπάρχουν περίπου 50 χιλιόμετρα ποταμού (5 διαδρομές). Υπάρχουν ο Άραχθος και ο Καλαρρύτικος που έχουν νερό όλο το χρόνο και μάλιστα διαφορετικού βαθμού δυσκολίας. Το 90% των πελατών μας είναι Έλληνες και το 10% Ισραηλινοί, οι οποίοι επισκέπτονται την περιοχή συνήθως για δύο ή τρία βράδια από Μάιο έως και αρχές Οκτωβρίου».

Σε περίοδο οικονομικής κρίσης, όπως αυτή των τελευταίων ετών, φαίνεται ίσως παράδοξο αλλά το ενδιαφέρον για δραστηριότητες σε βουνά, ποτάμια και λίμνες, αυξάνεται. Συγκεκριμένα για τα Τζουμέρκα, ο κ. Παπαγεωργίου αναφέρει ότι «τα τελευταία πέντε χρόνια η πορεία είναι θεαματικά ανοδική για τους εξής λόγους: έχει γίνει στοχευμένη διαφήμιση, υπάρχουν νέα οδικά δίκτυα, η Εγνατία και η Ιόνια οδός έχουν ολοκληρωθεί, υπάρχουν νέες πτήσεις από το εξωτερικό προς Άκτιο και Ιωάννινα. Επίσης, η κρίση ώθησε τον κόσμο όχι σε ακριβά νησιά με ακριβά εισιτήρια καραβιών κλπ, αλλά σε χωριά των Τζουμέρκων, σε πατρικά ή εξοχικά σπίτια. Παράλληλα, την τελευταία πενταετία έχουν γίνει αξιόλογες μικρές ξενοδοχειακές μονάδες στα Τζουμερκοχώρια».

Πώς θα μπορούσε να αναπτυχθεί περισσότερο αυτού του είδους ο τουρισμός; Σύμφωνα με τον κ. Παπαγεωργίου, περαιτέρω ανάπτυξη θα υπάρξει «μέσα από νέες συνεργασίες και με ολοκληρωμένες προτάσεις πολυήμερων πακέτων διαμονής με δραστηριότητες. Επίσης, η δημιουργία δικτύου μονοπατιών θα φέρει επισκέπτες τουλάχιστον 9 μήνες το χρόνο».