#referentiekader

Ik heb al op veel verschillende plaatsen gewoond in mijn leven, maar steeds op het platteland in een klein dorpje of kleine gemeente. Nu woon ik in Brakel, niet ver van het centrum. Ondanks ik niet ver van het centrum woon, voel ik toch enorme verschillen tussen mijn buurt en de Dampoortwijk. Het grootste verschil voor mij ligt vooral in bevolkingsdichtheid en diversiteit. De bevolkingsdichtheid in Brakel bedraagt 262 inw./km², in dampoort is dat 8673, inw./km², dit is 33x meer. Mensen wonen dicher bij elkaar en dat is ook visueel zichtbaar. Ook diversiteit is helemaal anders in beide buurten. Brakel is een enorm vergrijsde gemeente. Bijna al mijn buren zijn gepensioneerd. In dampoort is de bevolking veel jonger. In mijn buurt zijn er ook amper mensen met een migratieachtergrond. Heel veel families zijn al generaties lang in Brakel gevestigd. De graad van migratie in mijn buurt ligt veel lager dan in de Dampoort. Ikzelf zit op kot in de Machariuswijk maar toch ga ik geregeld winkelen in Dampoort. Door me af en toe in de wijk te bevinden en na onze bezoeken in het kader van de wijk- en off-campusopdrachten, ben ik al gewend aan de wijk geworden. Niet dat het in het begin een grote aanpassing was, maar het verschil met mijn eigen buurt is toch groot. 

Nog een kringloopvondst! Zoals ik in mijn concept beeldbank al uitlegde leek het me leuk om iets te doen met een mix tussen een ouderwets gegeven en een moderne input. Daardoor ben ik aan de slag gegaan met tegeltjeswijsheden. In de kringloopwinkel kwam ik een paar van dit soort tegeltjes tegen. Op deze manier kan ik het materiaal bestuderen maar ook kijken naar een bepaalde stijl die toegepast wordt op een meerderheid steentjes. 

samen zijn (tegen eenzaamheid)

Vis in oceaan. Behang in oceaan. Een oceaan van behang. Ik vis behang en vissen op de muur. Een vis diep in de oceaan heeft geen referentiekader voor behang. Het zal proberen uit wat het kent om een betekenis te geven aan het concept behang, maar echt begrijpen zal hij het niet doen. Het valt de vis niet te verwijten dat hij nooit boven water heeft gekeken en niet weet wat huizen zijn.  De vis zwemt en is daar tevreden mee. Ik wil ook een vis zijn en niet steeds het gevoel hebben dat ik in een zee zwem, dat daarbuiten nog zoveel te beleven is, maar het moet doen met een aftreksel van de werkelijkheid.