Αυτή την Παρασκευή στο live του Big Brother σειρά είχε να μιλήσει για τη ζωή της η Ραμόνα Μοροσανού. Τα λόγια της ήταν συγκινητικά καθώς αναφέρθηκε στα παιδικά της χρόνια στη Ρουμανία, στο θάνατο της μητέρας της αλλά και στο σοβαρό τροχαίο που είχε. «Γεννήθηκα το 1988 στην Ρουμανία σε μία πολύ δεμένη οικογένεια. Υπήρχε όμως δικτατορία και θυμάμαι ότι οι γονείς μου πήγαιναν πολύ νωρίς για προϊόντα, υπήρχαν ουρές για φαγητό. Τότε όμως υπήρχε μια ολοκληρωμένη οικογένεια. Αυτό είναι κάτι που θα το θυμάμαι πάντα». «Το 2000 ήταν μια όμορφη χρονιά για μένα, ανακάλυψα την αγάπη μου για το τένις αλλά ήταν πολύ ακριβό άθλημα κι έπρεπε αναγκάστηκα να σταματήσω. Για μένα ήταν η πρώτη μεγάλη στεναχώρια και οι γονείς μου έκαναν μεγάλη προσπάθεια κι αυτό το εκτιμώ γιατί ξέρω ότι προσπαθήσανε. Το 2004 μια άλλη πολύ δύσκολη χρονιά, ήμουν στο Λύκειο και μαθαίνω ότι η μητέρα μου έπρεπε να πάει στο Βουκουρέστι για μια εγχείρηση. Κάτι μου έλεγε ότι πρέπει να πάω μαζί της. Μπήκα στο λεωφορείο και ταξίδεψα 500 χιλιόμετρα για να την βρω. Κατάλαβα ότι ήταν κάτι πιο σοβαρό από αυτό που μας εξηγούσε ή μας έκρυψε τόσα χρόνια». «Γυρίζοντας στο σπίτι κατάλαβα ότι ο πατέρας μου είχε πάρει την κατηφόρα. Είχε αρχίσει να πίνει, να τζογάρει, να μιλάει με άλλες γυναίκες. Μια φορά ήμουν μόνη στο σπίτι και άρχισε πάλι καβγάς. Πήγε μπροστά στη μαμά μου και άρχισε να φωνάζει. Θυμάμαι ότι τον έπιασα από την μπλούζα και τον έβγαλα από το δωμάτιο κι έφυγε από το σπίτι». «Το 2005 πήγα στην Ιταλία και σαν πρώτη δουλειά έπρεπε να προσέχω ένα ζευγάρι ηλικιωμένων. Δεν ήταν κάτι που ήθελα, δεν ήταν το όνειρό μου. Εκεί ερωτεύτηκα για πρώτη φορά. Έκανα την πρώτη μου σχέση αλλά τελείωσε άσχημα. Οι γονείς του δεν με ήθελαν γιατί δεν σπούδαζα. Τότε αποφάσισα να φύγω». «Το 2006 ήρθαμε με τα αδέρφια μου στην Ελλάδα και βρήκαμε θέσεις εργασίας. Το 2007 πήγαμε ξανά στο σπίτι μας κι είδαμε πολύ αδύνατη την μαμά μας. Μετά από λίγες ημέρες με ενημέρωσαν ότι η μαμά μου πέθανε. Έχασα τον μοναδικό άνθρωπο που με αγάπησε αληθινά. Το 2008 επέστρεψα στην Αθήνα κι έκανα σχέση αλλά αποφασίσαμε να μην προχωρήσουμε σε γάμο. Το 2012 είχα τροχαίο ατύχημα, είδα το χέρι μου σε άσχημη κατάσταση και λιποθύμησα. Στο ατύχημα έχασα και τον σκύλο μου. Δεν με πόνεσαν όλα αυτά που είχαν συμβεί στο σώμα μου όσο με πόνεσε το γεγονός ότι με ενημέρωσαν πως είχα “χάσει” τον σκύλο μου. Έναν χρόνο σχεδόν ήμουν κλεισμένη στο σπίτι μου, είχα κατάθλιψη. Έκανα τατουάζ στο χέρι μου για να καλύψω αυτό το κενό. Το 2014 άρχισα να εργάζομαι ως φωτομοντέλο». Δες περισσότερα στο παρακάτω απόσπασμα:
