#poczdam

Z chaosu podróży wynurzył się spokój. Ze spokoju wynurzyłam się: komórka, po komórce - cała ja. Nie poskładałam tzw. biegu wydarzeń w całość, pozwoliłam kadrom pozostać w mojej głowie w pozornym nieładzie.

Jak pisał Henri Bergson w "Materii i pamięci", rzeczywistość jest ciągłym przepływem, nieustanną zmianą. Nasza percepcja próbuje ten przepływ uchwycić, zamknąć w skończonych formach, ale to jest tylko subiektywne doświadczenie. Podobnie jak film składa się z wielu nieruchomych klatek wyświetlanych w szybkim tempie, dając iluzję ruchu, tak i życie może być postrzegane jako seria następujących po sobie momentów. Ale czy te momenty są od siebie oddzielone, czy też płynnie w siebie przechodzą, tworząc nieprzerwaną narrację?