#pierre percee

Nog even wat inkopen gedaan en dan op weg. Over de Moezel, in plaats van de gemakkelijke weg koos ik er voor om voor het prachtige uitzicht van de Butte de Mousson te gaan. Pfff dat viel tegen want al snel werd het stijgingspercentage 15 a 16% en dat bleef wel even zo doorgaan. Toen het nog steiler werd hield ik het niet meer en op zo’n honderd meter voor het einde moest ik lopen. Shame, shame :-( toch maar voor dat kleinere roloff kransje gaan? Het duwen was overigens net zo vermoeiend.

Maar het uitzicht was geweldig! Daarna door naar Signal de Xon. Ook een hoge heuvel maar toch wel een eitje als je het vergelijkt met Butte de Mousson. Vanaf Signal de Xon kreeg ik ook een geweldig uitzicht en kon ook nog de resten van een aantal loopgraven bekijken.

De dorpjes waar ik doorheen reed zijn niet spectaculair te noemen. Veel staat er ook te koop of is leeg. Het stadje Vic-Sur-Seile was een welkome afwisseling. Hier vind je nog vele oude en pictoresque huizen. Het was nog te vroeg om te stoppen anders zou ik zeggen een mooie plek voor een overnachting en om een uurtje rond te kijken. Volgens mijn boekje “fietsen langs de frontlijn” zou er geen accommodatie zijn maar ik zag wel een bewegwijzering naar een hotel. Met de fiets wat aan sightseeing gedaan en niet meteen doorgereden.

Daarna ging het op en af. Behoorlijk pittig want je komt nooit echt in een klimritme. Korte hellingen van 5 tot 8% wisselden zich af met korte afdaling. Wel een mooi gebied.

Bij Reillon een Duits/ Frans oorlogskerkhof bezocht. De Fransen die er lagen kwamen van de eerste Wereldoorlog en de Duitsers waren neergemaaid tijdens Wereldoorlog Twee. De meeste Duitsers waren geboren rond de eerste Wereldoorlog. Zeg maar the next generation.

Tijd om een overnachting te vinden want na circa 105 km vond ik het wel welletjes. In Blamont zou accommodatie zijn. Maar helaas gesloten. Dan maar twaalf kilometer doorfietsen naar Badonviller. Onderweg kwam ik langs het plaatsje Montreux (nee niet van het filmfestival) waar een paar oude bunkers langs de weg lagen. In Badonviller weer een teleurstelling. “complet” zei de hotel eigenaar. Volgens hem lag het volgende hotel in het plaatsje Pierre Percee, huit (8) kilometer van Badonviller. Dat lijkt niet veel maar het was wel zeker vijf kilometer klimmen geblazen. Gelukkig was ik nog niet helemaal tote hose en had nog een aardig klimritme. Ik was er zelf verbaasd over :-)

In Pierre Percee het hotelletje Le Chalet snel gevonden en er was gelukkig plaats al moest de eigenaresse er wel even over nadenken :-). Ze sprak overigens perfect Duits. OK we zitten dan wel niet zo ver van Duitsland maar in Frankrijk vind ik het toch verrassend. ‘S avonds ook goed gegeten in het hotel.