Πώς γίνεται κάτι τόσο χαριτωμένο και αγνό, να σου προκαλεί τόση θλίψη, τόσο πόνο.
Που πάντα σου έδινε απλόχερα ότι είχε, σου έδειχνε την αγάπη του σε κάθε κοίταγμα του.
Σε εμπιστευόταν τυφλά γιατί ήξερε ότι το προσέχεις, όπως σε προστάτευε αυτό.
Στεκόταν δίπλα σου πάντα. Στα εύκολα και στα δύσκολα. Σε καταλάβαινε. Λυπόταν με τις λύπες σου και χαιρόταν με τις χαρές σου.
Και το μόνο που ζητούσε ως αντάλλαγμα ήταν τα χάδια σου.
R.I.P. Πέρλος










