Isa Hanggang Sampu
Sabi sa pelikulang, “Kita Kita,” pag galit ka, magbilang ka muna ng isa hanggang sampu bago ka magsalita. Para hindi ka makasakit ng ibang tao. Pero hindi ako galit ngayon o kung ano pa man. May gusto lang akong iparating sayo.
Kaya hayaan mo akong gumawa ng sarili kong “Isa hanggang Sampu.”
ISA. Isang okasyon kung saan kita unang nakita. Hindi gaanong kalakas ang dating mo, pero natangay ako. Hindi na bago ang pangalan mo, pero nanatiling blangko ang mukha ng lalaking kilala ko. Hanggang sa dumaan ka sa harap ko. OA, pero parang tumigil ang mundo ko.
DALAWA. Dalawang beses kong sinubukang makuha ang pansin mo. Perowala. Kaya pinanood na lang kita habang masayang nakikipagbiruan at nakikipagtawanan kasama ang mga kaibigan mo.
TATLO. Tatlong taon yung lumipas. Pareho nating ipinagpatuloy ang mabuhay ng malayo sa kaalaman ng isa’t isa. Tatlong taong walang komunikasyon. Pero kahit ganon, parang wala pa ring nagbago. Magkakilala na tayo. At nanatiling magkakilala lang tayo.
APAT. Apat na gabi mula nung pinagisipan ko kung itutuloy ko pa tong sinusulat ko. Apat na pahina ng mga magagandang alaala ang nabuo sa utak ko pero kahit isa hindi ko man lang naisama dito. Kaya binalikan ko na lang sila sa isipan ko.
LIMA. Limang beses mo akong sinurpresa mula sa maliliit na bagay na talagang sa akin ay nakapagpasaya. Limang beses. Limang beses at nasabi kong, “eto na nga. Seryoso na siya.”
ANIM. Anim na buwan yung hinintay mong lumipas bago mo nasabing mahalaga at mahal mo na ako. Anim na buwan na akala ko wala ulit patutunguhan yung kung anong meron tayo. Anim na buwan. Pagkatapos nun, eto ka na.
PITO. Pitong beses kong pinigil yung ihi ko habang pinapanood yung pelikula ni Tonyo at Lea. Ang lamig kasi sa loob ng sinehan. Pero hinayaan ko lang. Dahil sa bawat corny-ng linya sa pelikula ni Tonyo, ikaw ang pumapasok sa isip ko.
WALO. Walong beses kitang tinanong kung bakit ako. Pero hindi ka napagod. At kahit paulit ulit yung tanong ko, walang inis na sinasagot mo. Walong beses kong inisip kung bakit ikaw, pero nauuwi lang to sa sagot na, “Hindi ko alam. Basta ikaw eh.”
SIYAM. Siyam na letra. Dalawang salita. Na alam ko namang kahit hindi ko sabihin at hindi mo banggitin, ay hindi na lihim pa. Siyam na letra. Dalawang salita. Maikli man, pero sa palagay ko, sapat na para yung saya at kilig ay sabay na maramdaman.
At...
SAMPU. Sampung bagay ang natutunan ko mula sa kwento. Una, wala sa lugar o kung saan kayo unang nagkita. Pangalawa, hindi sa dala ng inyong pagsasama. Pangatlo, hindi kailangang idaan sa mamahaling regalo. Pangapat, wala sa malking surpresa na kaya niyang ihanda. Panglima, nasa linis ito ng intensyon sa isa’t isa. Panganim, maging tapat ka. Pangpito, pasayahin mo siya. Pangwalo, iparamdam mo kung gaano ka nagpapasalamat at dumating siya. Pangsiyam, pahalagahan mo siya.
At pang sampu?
Siguro yung pang sampu?
Yun ay yung, “MAHAL KITA.”
