View On WordPress

Araw-araw sinusubok naming mag-asawa ang talim ng aming balaraw Halimbawa kung umiiyak ang bunsong anak at hindi kumikilos ang sintang mahal sasaksakin ko siya sa likod at patawang pagmamasdan habang duguang pasususuhin niya ang bunso Kung pundi ang bumbilya sa aming kusina at ako’y abala sa paglikha ng tula hindi niya ako titigilan ng saksak sa batok hangga’t ang ilaw ay di napapalitan patas lang ang aming labanan lagot kung lagot walang dayaan Kaya’t sa katapusan ng araw magbibilang kami ng sugat at tila mga gulanit na kaluluwa ay magtatawanan magsusuntukan pa Ganito kaming lagi sapagkat labis ang pag-ibig namin sa isa’t isa.

Sa paglipas ng panahon, sabay na nananariwa ang mga sugat ng kahapon. Sa patuloy na pagtakbo ng oras, kumakalat ang liwanag sa madilim na bahagi ng nakaraan. Sa pagmulat ng mga mata'y napagtatanto ang tunay na naganap. Maraming uri ng patalim ang matatagpuang nakakalat sa mundo, na sa sobrang lawak nito'y hindi lahat ay maabot ng mga kamay. Maaaring nasa tabi lamang, at walang makatutukoy. Maaring tanaw mo lamang at nagagawang iwasan. Madalas, mismong mga patalim ang hindi nakaaalam na sila'y sila. Sa pagsikat ng umaga'y naghanda't nag-ingat, hindi namalayang sa harapa'y salamin pala ang tangan.