#paskamer

Een vrouw met een hele grote komkommer

Een vrouw loopt door een supermarkt met een hele grote komkommer in haar hand. De winkeljuffrouw ziet haar lopen en spreekt haar aan: “Zoekt U iets mevrouw?” Waarop de vrouw antwoordt: “De paskamer!”

Ik stap de paskamer in, hang de hangertjes met uitgezochte kleding aan het daarvoor bestemde rek, zet mijn tas in een hoek.

Normaal gezien heb ik een hekel aan verkoopsters die komen vragen "Of het lukt met de maat" terwijl je jezelf in alle bochten wringt in de paskamer. De meeste vrouwen kennen het wel.  Er bestaat een simpele reden waarom ik hier een hekel aan heb: Ten eerste is het niet leuk. Ten tweede heb ik ooit eens aan een verkoopster mijn bh-maat gevraagd, en het eerste wat ze deed was naar mijn borsten kijken en "Oei!" zeggen. Kwetsend en niet echt professioneel. Anyway. Vandaag was het weer zover, namelijk in de Hunkemüller van Leuven (Blijf lezen, dit verhaal heeft nog een "happy end") Ik kon er niet aan ontsnappen. Er was amper volk in de paskamers. Bij de eerste verkoopster zei ik "Oh, ik ben gewoon shortjes aan het passen." (Wat ook effectief het geval was).  En daarna liet ze mij gerust. Jammer genoeg kwam er toen een tweede verkoopster aan. Net op het moment dat ik een bh aan het passen was. Hij was te klein, maar dat had ik zelf ook wel al door. Ik was bang en durfde niks zeggen, dus ik liet haar maar de paskamer in. Een beetje tegen mijn zin, want ik wist al wat ze zou zeggen en ik wist dat dat niet leuk zou zijn. "Ja, die is een beetje te klein." zei ze. Ze vroeg dan naar mijn maat, of ze mij mocht meten en dan een paar dingen mocht kiezen voor mij. Het viel beter mee dan gedacht. Ze was echt superlief en is daarna nog twee keer komen kijken naar de nieuwe modellen die zij mij had aangereikt. Ze heeft niet geoordeeld, ze was vriendelijk en heeft mij best nog goed geholpen. En ze is eerlijk geweest, in tegenstelling tot de verkoopsters die u proberen om u iets aan te smeren dat eigenlijk te klein is (Zoals een galakleed waar je de rits niet fatsoenlijk dicht krijgt, maar waarbij het volgens de verkoopster "Echt wel gaat."). Eigenlijk zijn daar dramatische verschillen in. In boetieks of winkels van een "groot" merk vallen ze dan aan uw voeten, want daar pas je toch alleen maar iets als je geld hebt. Als ze zien dat je geen geld hebt, dan zullen ze zeker niet zeggen "Oh, dat is een schoon model hé. Zal ik dat voor u in de paskamer hangen?"  Dramatische verschillen dus. Niet moeilijk dat vrouwen stress krijgen. Of foto's maken van zichzelf in de paskamer. Want sommige winkels zijn daar wel slim in: Geen spiegel in de paskamer, wel daarbuiten. Want dan is er zeker een verkoopster die u kan aanspreken. Joepie. 

Nu ja. Die verkoopster van daarstraks heeft het echt goed gedaan. Ze gaat het waarschijnlijk nooit lezen, maar ik ben haar echt heel erg dankbaar. Ik heb haar wel gezegd dat ik vond dat ze erg lief was. En haar bedankt en zo.