#pagbati

Di mo alam pero malaking bagay na ito

Malayo ka man salamat pa din

Kahit papaano'y ako'y iyong naisip

Hahanapin ko pa sana yung unang TA niya sa akin dito. Yung message na yun kasi yung isa sa dahilan kung bakit nasabi ko sa sarili ko na, “Ay iba ‘to. Pakiramdam ko magkakasundo kami nito.” Pero naging medyo inactive ako sa Tumblr ng halos isang taon siguro? Di ko sure. Tapos nung bumalik ako, nakita ko na active pa pala siya kaya kinumusta ko. Sabi niya nagulat daw siya sa TA ko kasi it is very unusual na may nangungumusta sa kanya. Pagkatapos nun, mas marami pa kaming napagkuwentuhan. Iba’t ibang mga bagay at iba’t ibang pananaw sa buhay ang ibinabahagi namin sa isa’t isa. Habang tumatagal, mas nakikilala ko siya. Ganun naman lahat siguro. Kaya ayun. Nalaman kong isang malupit na artist pala ang taong ‘to. In-add ko siya sa Facebook at napanood ko ang ilang videos niya noon. Mahusay talaga even though parang ang tingin niya sa sarili niya ay mas mababa kaysa sa tingin ng mga tao sa paligid niyang tulad ko.

Hindi ko alam kung ilang araw, linggo o buwan na kaming magkausap nitong taong ‘to pero pakiramdam ko sobrang lapit ko na sa kanya. Hahaha wag naman sana magmukhang weird ‘to pero parang nakatatandang kapatid na rin kasi turing ko eh. Sa lahat ng mga pag-iinarte ko sa buhay, may sagot siya. May masasabi siyang kahit papaano ay nakakapagpalakas ng loob ko. He even dedicated a song to me by his idol. The title of the song’s “Antibiotic”. Pinakinggan ko yung kanta. Sabi ko oo nga, antibiotic ko nga siya. Sobrang nagpapasalamat ako sa Diyos dahil nagkakilala kami nitong taong ‘to. Alam ko napakalaking blessing niya kahit sino pa ang makasalamuha niya.