.
Bazen Gretel olurum yolculuklarımda. Cebimden çıkardığım umut kırıntılarımı kimse fark etmeden yollara serperim. Geri dönüş yolunu bulabileyim diye. Gündelik hayatın hayhuyunda içsel dünyaya yolculuk başladığında sessizliğin tadını çıkarırım. Zaman yavaşladığında dimağımda kalan son tatlar hiç geçip gitmesin isterim.
( Demet Kurt Güngör, Dünyanın Tenine Dokunuş )
.
.
.
.
.
[ Ankara, Gölbaşı, Oyaca, 14.07.2022 ]















