Maandag 23 oktober 2017 Naar Berlijn Vreemd. Ik fiets in het donker aan de rand van de stad in een villawijk. En denk overal kan je eigen geschiedenis liggen, ook al ben ik hier in Frohnau in het noordwesten van Berlijn nog nooit geweest. Sinds zaterdagavond zit ik in een achtbaan met een behoorlijk opgevoerde snelheid. Een gevoel van opwinding, verbazing en verrassing overviel mij. Sinds een kleine 48 uur weet ik dat ik wortelen heb in het keizerrijk Oostenrijk-Hongarije. En wie had dat nou gedacht? Ik niet! Ik keek naar het programma ‘Verborgen verleden’ met Paul Haenen, en zag dat hij online in het Amsterdams Stadsarchief kon zoeken. Dat deed mij besluiten om deze site ook te gaan bezoeken, daar ik weet dat mijn overgrootmoeder in de jaren ‘50 in Amsterdam heeft gewoond. En zowaar ik vond een persoonskaart van haar, en toen kwam het...zij was van 1914 t/m 1925 getrouwd met Karl Gamisch en hij was op 9 mei 1889 geboren in Schmiedeberg. Schmiedeberg? Waar zou dat liggen? Tegenwoordig heet het Kovarska, in Tsjechië gelegen, destijds in Habsburgse Rijk. Allemachtig dat heb ik nooit geweten. Maar er volgden nog meer verrassingen. Van mijn oma wist ik dat haar vader in Soerabaia woonde aan de oostkust van Java en zij met haar moeder in het Preangergebergte in de stad Bandoeng eveneens op Java. Nu blijkt dat hij er een filmkantoor had. Hij importeerde films vanuit Europa, en ging er ook op reis. Voor hij in de filmwereld terecht kwam was hij musicus en reisde over de halve wereld. Wat een wonderbaarlijke man! Mijn overgrootvader. Op de site van Delpher, waar in je online door oude kranten kunt bladeren, kwam ik zijn naam maar liefst honderden malen tegen. Hieronder een link met een interview met hem uit de Indische Courant van 30 november 1934, n.a.v. zijn twintig jarig jubileum als film importeur. http://www.delpher.nl/nl/kranten/view?coll=ddd&query=%28K.+Gamisch%29&cql%5B%5D=%28date+_gte_+%2230-11-1934%22%29&cql%5B%5D=%28date+_lte_+%2230-11-1934%22%29&redirect=true&resultsidentifier=ddd%3A010284631%3Ampeg21%3Aa0156&identifier=ddd%3A010284631%3Ampeg21%3Aa0156 Je staat wel paf als je dit allemaal verneemt. Eigenlijk had ik vandaag al wel willen vertrekken naar Kovarska, maar het is dan toch Berlijn geworden. Wellicht heb ik daar ook nog wortelen. Sinds zaterdag weet je het nooit. Uiteraard werd de fietstocht naar het dorpje Birkenwerder even buiten Berlijn, waar ik logeer, weer heel anders dan gepland. Want de trein had een vertraging opgelopen van drie kwartier. En ik zou eigenlijk doorgaan tot aan Hauptbahnhof, maar in Spandau vond ik dat ik genoeg getreind had. Ik verlangde naar de boulevarden, en de verschillende en verrassende stadsdelen, dus stapte ik op het voorlaatste station uit. Vooral om door Frohnau te fietsen vond ik erg leuk. In de tijd van de gedeelde stad, was dit de französchische Sektor, sommigen straten heten hier nog steeds Rue...., Het blijkt een mooie oude villawijk te zijn, die in de Koude Oorlog bijna geheel omgeven werd door de DDR. De Fransen hebben er nog een weg aangelegd naar andere ‘Westerse’ stadsgedeelten, zodat het nog enigzins bereikbaar was. Zo gaat dat bijna altijd in Berlijn, je bent er nauwelijks of de geschiedenis is onontbeerlijk en voelbaar, aber dafür komme ich auch so gern in Berlin.
