.....

मी मरणाची आणि ते येण्या अगोदर, तुला शेवटचं भेटायची वाट बघत कोठे तरी असावं आणि तू मला एके दिवशी सायंकाळच्या वेळेला भेटायला याव.

सगळी विचारपूस झाल्यावर "मला तुझ्या मांडीवर डोकं ठेवू दे." अशी मी तुला विनंती करावी.

तू ही लगेच "हो" म्हणावं.

माझं डोक तुझ्या मांडीवर असावं. तू एका हाताने माझा हात हातात घ्यावा आणि तो सुखद धक्का पचवे पर्यंत तू तुझा दुसरा हात माझ्या केसातून फिरवावा.

"मी आले आहे ना आता ... बघ तू नक्की बरा होशील." अस तू म्हणावं.

माझ्या डोळ्यात डोळे घालून माझ्या हृदयाचा ठाव घ्यायचा आज पर्यंत केला नाही असा प्रयत्न तू करावास.

आणि हे सगळं पाहताना माझ्या डोळ्यात हलकेच आलेले अश्रू

तू वरच्या वरच टिपून घ्यावेस आणि स्वतः मात्र बाहेर येऊ पाहणाऱ्या डोळ्यातील त्या सरींना आवर घालायचा केविलवाणा प्रयत्न करावा.

काहीही न बोलता फक्त नजरेने एकमेकांच्या सहवासातील क्षण.. एकमेकांना दिलेली मोजकी साथ.. परिस्तिने ने केलेली फसगत.. अशक्य गोष्टी शक्य करायचा केलेला अट्टाहास.. एकमेकांना दिलेला आधार.. एकमेकांवर केलेलं निस्वार्थी प्रेम.. हे सगळं आठवाव...

काही चुकले असेल तर माफी मागावी.. या जन्मात नाही पण पुढील जन्मात एकमेकांना साथ द्यायची एक शेवटची शपथ घ्यावी ...

.... मग मी पुढच्या जन्मात तुझी वाट बघतोय अस एकदा पापणी लवुन वचन द्यावं आणि परत एकदा डोळे उघडून तुला शेवटचं त्यात भरून घ्यावं ...