#oddstream

Eind oktober exposeerde Oddstream in de Eusebiuskerk te Arnhem tien bijzondere kunstwerken op het snijvlak van kunst en technologie. Allemaal hadden ze een link met het thema ‘religie’. Drie dagen lang stonden er bijzondere installaties in de kerk met ieder hun eigen interactie: film, wachtwoordrituelen, beveiligingcamera’s, chatbots et cetera.

Oddstream vroeg De Nieuwe Oost | Wintertuin om een bijdrage in de vorm van verhalen. Tien schrijftalenten schreven ieder een verhaal bij een hun toegedeeld kunstwerk en namen dat op. Tijdens de expositie was bij ieder werk een audioverhaal te horen.

Heb je de expositie gemist? Niet getreurd! De komende weken publiceren we iedere week een van de verhalen, met beeldmateriaal en informatie over het bijbehorende werk. Koptelefoon op en lichten uit, dan is het net alsof je in de kerk staat.

Dit keer: werk van Hackers & Designers en KunstLab met een verhaal van Jordi Lammers.

User Generated Scripture User Generated Scripture is een ode aan chatbot ELIZA, ontwikkeld door Joseph Weizenbaum in 1966 aan het MIT. ELIZA is ontworpen om een zo menselijk mogelijk gesprek te voeren en lijkt voornamelijk geïnteresseerd in jouw gevoelens. De therapeutische vragen moedigen mensen aan om hun diepste gevoelens met de chatbot te delen. In User Generated Scripture word je uitgenodigd met de chatbot in gesprek te gaan en deel uit te maken van een crowdsourced religie waarin jij samen met anderen de normen en waarden van een nieuw testament bepaalt.

Hackers & Designers is een initiatief dat twee beroepen dichter bij elkaar brengt, zodat er een gemeenschappelijke taal en collectieve ontwerp concepten kunnen ontstaan. Hackers & Designers heeft, sinds de oprichting in 2013, een uitgebreid netwerk van ontwerpers, kunstenaars, software ontwikkelaars, onderzoekers, wetenschappers en theoretici opgezet. Ze organiseren workshops en houden zich onder andere bezig met web technologie, Peer 2 Peer netwerken, crypto valuta en typografie.

KunstLab is een initiatief dat zich bezig houdt met sociale innovatie. Met hun projecten, evenementen en educatie programma hopen ze creatieve mensen te inspireren met de altijd evoluerende en fascinerende combinatie van kunst en wetenschap. Ze geloven dat door hun artistieke manier van denken en hun zelfontwikkelde ontwerpmethoden twee botsende werelden bij elkaar kunnen komen en ze antwoorden kunnen vinden op sociale uitdagingen. Hun doel is om de waarde van kennis en kunst in tastbare resultaten om te zetten.

Jordi Lammers studeert Nederlandse taal en cultuur in Nijmegen. In 2016 was hij de campusdichter van de Radboud Universiteit. In datzelfde jaar won hij een voorronde van de landelijke schrijfwedstrijd Write Now! Hij publiceerde verhalen en gedichten in Revisor en Op Ruwe Planken, en op Meander en De Optimist. In mei stond hij op het International Literature Festival Utrecht met een verhaal over Joni Mitchell. Tegenwoordig treedt hij samen met zijn broer op onder de naam Lammers en Lammers.

Eind oktober exposeerde Oddstream in de Eusebiuskerk te Arnhem tien bijzondere kunstwerken op het snijvlak van kunst en technologie. Allemaal hadden ze een link met het thema ‘religie’. Drie dagen lang stonden er bijzondere installaties in de kerk met ieder hun eigen interactie: film, wachtwoordrituelen, beveiligingcamera’s, chatbots et cetera.

Oddstream vroeg De Nieuwe Oost | Wintertuin om een bijdrage in de vorm van verhalen. Tien schrijftalenten schreven ieder een verhaal bij een hun toegedeeld kunstwerk en namen dat op. Tijdens de expositie was bij ieder werk een audioverhaal te horen.

Heb je de expositie gemist? Niet getreurd! De komende weken publiceren we iedere week een van de verhalen, met beeldmateriaal en informatie over het bijbehorende werk. Koptelefoon op en lichten uit, dan is het net alsof je in de kerk staat.

Dit keer: werk van Thijs Jacobs, Kevin Kuijpers en Julian Theelen met een verhaal van Lotte Lentes.

Sermon Sermon is een installatie waarbij de overeenkomsten tussen religies centraal staan. Het werk laat je meevoeren door de klanken van verschillende religieuze voorgangers die hun volgelingen toespreken. Zie hoe het drieluik van schermen reageert op de audio en vervolgens de audio voortstuwt. Deze zes minuten durende preek begint bezwerend, maar eindigt met een heftige climax, waarna alleen nog de zwakke echo van het woord ‘hoop’ te horen is.

Kevin Kuipers, Julian Theelen en Thijs Jacobs ontmoetten elkaar tijdens Oddstream on stage, de talentopleiding van Oddstream. Kevin is autonoom kunstenaar en richt zich op het grensvlak tussen technologie en kunst. Hij interesseert zich onder andere voor datavisualisatie, licht en geur. Julian is designer en medeoprichter van motion en design studio Supermassive. Hij richt zich op het vertellen van verhalen door beeld en geluid. Thijs is een muziekproducer die voornamelijk dub en hiphop maakt, en graag samenwerkt met anderen, om zo op nieuwe ideeën te komen.

Lotte Lentes schrijft proza en theater, werkte voor Das Magazin en het Vlaamse theatergezelschap NT Gent, en schreef voor onder andere Tirade, Trouw, Hard//hoofd en De Optimist. In 2015 verscheen haar chapbook, de novelle De jongen, het stof verscheen in 2015 bij Uitgeverij Wintertuin dat in 2017 samen met een aantal korte verhalen en essays werd gebundeld onder de titel Een tweede keer kijken. Lotte werd geselecteerd voor het Slow Writing Lab van het Nederlands Letterenfonds en voor CELA, een ontwikkeltraject voor schrijvers en vertalers uit zes Europese landen. In 2017 nam ze deel aan de Parijs residentie van het Vlaams-Nederlands huis deBuren. Momenteel werkt ze aan haar debuutroman die zal verschijnen bij Uitgeverij Cossee. Lotte zit in een talentontwikkeltraject van De Nieuwe Oost | Wintertuin.

Eind oktober exposeerde Oddstream in de Eusebiuskerk te Arnhem tien bijzondere kunstwerken op het snijvlak van kunst en technologie. Allemaal hadden ze een link met het thema ‘religie’. Drie dagen lang stonden er bijzondere installaties in de kerk met ieder hun eigen interactie: film, wachtwoordrituelen, beveiligingcamera’s, chatbots et cetera.

Oddstream vroeg De Nieuwe Oost | Wintertuin om een bijdrage in de vorm van verhalen. Tien schrijftalenten schreven ieder een verhaal bij een hun toegedeeld kunstwerk en namen dat op. Tijdens de expositie was bij ieder werk een audioverhaal te horen.

Heb je de expositie gemist? Niet getreurd! De komende weken publiceren we iedere week een van de verhalen, met beeldmateriaal en informatie over het bijbehorende werk. Koptelefoon op en lichten uit, dan is het net alsof je in de kerk staat.

Dit keer: werk van Octavia van Horik met een verhaal van Rik Sprenkels.

Password Rituals Elke dag gebruiken we wachtwoorden voor de belangrijkste zaken. We hopen maar dat deze wachtwoorden sterk genoeg zijn en ons goed beschermen. Daarnaast worden we ertoe verplicht eens in de zoveel tijd weer een nieuw wachtwoord te bedenken. Octavia van Horik geeft in drie rituelen vorm aan een van de belangrijkste aspecten van onze digitale veiligheid. Na het eerste ritueel krijg je door middel van een geëncrypteerde ooglens toegang tot het selecte genootschap van The Password Club. In het tweede ritueel wordt een sterk en veilig wachtwoord gegenereerd. Het derde ritueel geeft je een bijzondere manier om je wachtwoord bij je te dragen.

Octavia van Horik is half Frans en half Nederlands. In 2016 is ze van The Royal Academy of Art in Den Haag afgestudeerd op Graphic Design. Ze is altijd al gefascineerd geweest met experimenten. In haar werk experimenteert ze daarom met andere mediums, vormen en regels. Ze vindt het cruciaal om te spelen met creatieve processen om nieuwe manieren van ontwerpen te ontdekken. Ze is in zekere zin bezig met een eeuwigdurende zoektocht naar ontdekkingen en onderzoekt de rol van creativiteit binnen methodologie.

Rik Sprenkels is dichter op papier en op het podium en woont in Nijmegen. In zijn gedichten legt hij met veel genoegen de vinger op de zere plek. Hij schrijft kleine tragedies in dichtvorm, waarbij hij meer zegt dan hij zegt, en de lezer en luisteraar achterlaat met een bittere smaak in de mond. Poëzie is voor hem een voortdurende strijd tegen het cynisme.Riks gedichten ‘Nachtpicknickers’, ‘Vastgoed’ en ‘In Washington stampen ze paddenstoelen uit de grond’ verschenen in literair tijdschrift Op Ruwe Planken. Hij stond op literair podium Frontaal, op Onbederf’lijk Vers, op Dichters In De Prinsentuin, en in de finale van het NK Poetry Slam. In het dagelijks leven houdt hij zich bezig met de achterkant van websites.

Eind oktober exposeerde Oddstream in de Eusebiuskerk te Arnhem tien bijzondere kunstwerken op het snijvlak van kunst en technologie. Allemaal hadden ze een link met het thema ‘religie’. Drie dagen lang stonden er bijzondere installaties in de kerk met ieder hun eigen interactie: film, wachtwoordrituelen, beveiligingcamera’s, chatbots et cetera.

Oddstream vroeg De Nieuwe Oost | Wintertuin om een bijdrage in de vorm van verhalen. Tien schrijftalenten schreven ieder een verhaal bij een hun toegedeeld kunstwerk en namen dat op. Tijdens de expositie was bij ieder werk een audioverhaal te horen.

Heb je de expositie gemist? Niet getreurd! De komende weken publiceren we iedere week een van de verhalen, met beeldmateriaal en informatie over het bijbehorende werk. Koptelefoon op en lichten uit, dan is het net alsof je in de kerk staat.

Dit keer: werk van Matthias Oostrik met een verhaal van Gerjon Gijsbers.

PLPLPL.PL::Scrutiny De video-installatie PLPLPL.PL::Scrutiny keert de beangstigende werking om van steeds slimmer wordende beveiligingscamera’s die afwijkend gedrag van personen detecteren en opslaan. De installatie gebruikt de nieuwste technologieën van de surveillance-industrie om juist in contact te komen met voorbijgangers en moedigt ze aan zich opvallend te gedragen. De technologie van PLPLPL.PL::Scrutiny houdt de speelsheid van mensen in ere en reageert zelf vrolijk op hun gedrag.

Matthias Oostrik is een kunstenaar en een software ontwikkelaar. Oostrik maakt audiovisuele installaties die technologische ontwikkelingen en hun invloed op onze levens in twijfel trekt. Zijn werk combineert elementen van digitale kunst, installatie kunst en film en maakt gebruikt van experimentele mens-machine interactie.

Gerjon Gijsbers schrijft proza. Hij is een graag geziene gast op podia. Hij trad op op onder andere de Zwarte Cross, MañanaMañana en Lowlands. Gerjon schreef voor Propria Cures en HP/De Tijd. In 2015 verscheen een selectie van zijn radiocolumns onder de titel Ik keek naar boven en had geen idee bij Uitgeverij Fagus. In 2014 verscheen zijn chapbookAan gort, dat bestaat uit drie verhalen over Luctor, een dwalende ziel op zoek naar werk, liefde en de zin van het leven, maar in eerste instantie naar een douchegordijn. Het complete verhaal over Luctor verscheen dit najaar in boekvorm onder de titel Scheuren in het canvas bij Uitgeverij Fagus. Samen met Marc van der Holst en Koen Frijnsspeeldet hij daarnaast in de voorstelling Fata Nirvana, een punkdocumentaire op het podium. Gerjon zit in een talentontwikkeltraject van De Nieuwe Oost | Wintertuin.

Eind oktober exposeerde Oddstream in de Eusebiuskerk te Arnhem tien bijzondere kunstwerken op het snijvlak van kunst en technologie. Allemaal hadden ze een link met het thema ‘religie’. Drie dagen lang stonden er bijzondere installaties in de kerk met ieder hun eigen interactie: film, wachtwoordrituelen, beveiligingcamera’s, chatbots et cetera.

Oddstream vroeg De Nieuwe Oost | Wintertuin om een bijdrage in de vorm van verhalen. Tien schrijftalenten schreven ieder een verhaal bij een hun toegedeeld kunstwerk en namen dat op. Tijdens de expositie was bij ieder werk een audioverhaal te horen.

Heb je de expositie gemist? Niet getreurd! De komende weken publiceren we iedere week een van de verhalen, met beeldmateriaal en informatie over het bijbehorende werk. Koptelefoon op en lichten uit, dan is het net alsof je in de kerk staat.

Dit keer: werk van Wesley Goatly met een verhaal van Max Hermens.

The Dark Age of Connectionism Bij ons is de Amazon Echo nog niet heel bekend, maar in veel landen wordt deze smart speaker al veelvuldig gebruikt in het alledaagse huishouden. De speaker wordt geactiveerd met je stem. Vergelijkbaar met Siri van Apple kan de Echo gebruikt worden om vragen te stellen, maar ook om te bellen, berichten te sturen, to-do-lijstjes te maken en muziek af te spelen. Niet onbelangrijk is dat je via het apparaat ook bestellingen kunt doen bij Amazon. Amazon Echo luistert naar de naam Alexa en wordt geactiveerd door een vraag aan Alexa te stellen. Daarmee wordt geïmpliceerd dat het apparaat op andere momenten niet aan staat, maar de Echo heeft geen aan/uit-knop. De smart speaker luistert dus altijd mee en het is onbekend of data opgeslagen worden. The Dark Age of Connectionism onderzoekt de rol en vorm van data in apparaten die altijd aan staan en altijd luisteren, en hoe zij ons gedrag in de loop van tijd kunnen veranderen. In de installatie hangt een Amazon Echo Dot, een van de laatste versies in de serie van Amazon Echo, boven een kleine speaker omringd door microfoons. Zelfs het zachtste geluid zet een reeks van kritisch vragen in gang die gesteld worden door Apple’sSiri. Om de hele vraag te horen, mag je echter geen geluid maken. De installatie maakt je bewust van hoeveel sonische data je genereert rondom de Echo, omdat Siri door elke voetstap en ritseling van kleding geactiveerd wordt en een vraag aan Alexa stelt. Zo realiseer je je dat deze apparaten (ook Siri!) altijd luisteren, ook al lijken ze uit te staan. Terwijl de vraag door geluid wordt ingezet, moet je helemaal stil zijn om de complete vraag te horen. Daarmee wordt de oorspronkelijke functie van de Echo omgekeerd. In hoeverre pas jij je gedrag aan om de hoeveelheid sonische data die je genereert onder controle te houden.

Wesley Goatly is een geluidskunstenaar en onderzoeker uit Londen. Hij onderzoekt de onzichtbare kracht en verborgen processen in data en netwerk technologieën door middel van installaties, objecten en lezingen. Hij is momenteel bezig met het behalen van zijn doctoraat bij het Sussex Humanities Lab aan de universiteit van Sussex. Hier ontwikkelt hij een kritische esthetica waarmee artistieke onderzoeken en praktijken benaderd kunnen worden. Daarnaast is hij een docent bij de master Interaction Design Communication van de London College of Communication en doceert hij sonische media theorie aan de Universiteit van Brighton.

Max Hermens is schrijver en literatuurwetenschapper. Zijn verhalen verschenen in Das Magazin en Op Ruwe Planken. Hij droeg voor op onder andere voor op festival De Oversteek en het Wintertuinfestival. Als literatuurwetenschapper publiceerde hij over het werk van Joseph Conrad. Max zit in een talentontwikkeltraject van De Nieuwe Oost | Wintertuin.

Eind oktober exposeerde Oddstream in de Eusebiuskerk te Arnhem tien bijzondere kunstwerken op het snijvlak van kunst en technologie. Allemaal hadden ze een link met het thema ‘religie’. Drie dagen lang stonden er bijzondere installaties in de kerk met ieder hun eigen interactie: film, wachtwoordrituelen, beveiligingcamera’s, chatbots et cetera.

Oddstream vroeg De Nieuwe Oost | Wintertuin om een bijdrage in de vorm van verhalen. Tien schrijftalenten schreven ieder een verhaal bij een hun toegedeeld kunstwerk en namen dat op. Tijdens de expositie was bij ieder werk een audioverhaal te horen.

Heb je de expositie gemist? Niet getreurd! De komende weken publiceren we iedere week een van de verhalen, met beeldmateriaal en informatie over het bijbehorende werk. Koptelefoon op en lichten uit, dan is het net alsof je in de kerk staat.

Dit keer: werk van Strijbos & Van Rijswijk met een verhaal van Merel van Slobbe.

Rocking Chairs Door achterover te gaan zitten maak je muziek op deze sonische schommelstoel. Met de speciaal ontwikkelde sensoren en luidsprekers die verborgen zitten in de schommelstoel wordt beweging omgezet in een muzikale ervaring.

Strijbos & Van Rijswijk zijn geluidskunstenaars die geluid op een andere manier benaderen. Ze willen een benadering die beter aansluit bij de manier waarop mensen geluid meestal ervaren. Mensen zijn altijd omringd door geluid, waar ze ook zijn. Elk individu is het centrum van een persoonlijke omgeving, een persoonlijke wereld van geluid. Bij een concert gebeurd er echter iets anders. Daar komt het geluid vanuit één richting. Deze frontale benadering reflecteert de scheiding tussen componist/muzikant en consument. Strijbos & Van Rijswijk willen verder kijken dan alleen het componeren van muziek. Ze willen de scheiding kleiner maken en dit doen ze door in composities, installaties en stukken compositie en installatie met elkaar te verweven.

Merel van Slobbe schrijft proza en poëzie. Ze studeert filosofie aan de Radboud Universiteit Nijmegen, waar ze in 2016 campusdichter was. In 2017 won ze de Meander Dichtersprijs, en in 2018 nam ze de tweede prijs van de Turing Gedichtenwedstrijd in ontvangst. Merel is onderdeel van het dichterscollectief DichterBij, dat literaire avonden op verschillende locaties organiseert. Merel zit in een talentontwikkeltraject van De Nieuwe Oost | Wintertuin.

Eind oktober exposeerde Oddstream in de Eusebiuskerk te Arnhem tien bijzondere kunstwerken op het snijvlak van kunst en technologie. Allemaal hadden ze een link met het thema ‘religie’. Drie dagen lang stonden er bijzondere installaties in de kerk met ieder hun eigen interactie: film, wachtwoordrituelen, beveiligingcamera’s, chatbots et cetera.

Oddstream vroeg De Nieuwe Oost | Wintertuin om een bijdrage in de vorm van verhalen. Tien schrijftalenten schreven ieder een verhaal bij een hun toegedeeld kunstwerk en namen dat op. Tijdens de expositie was bij ieder werk een audioverhaal te horen.

Heb je de expositie gemist? Niet getreurd! De komende weken publiceren we iedere week een van de verhalen, met beeldmateriaal en informatie over het bijbehorende werk. Koptelefoon op en lichten uit, dan is het net alsof je in de kerk staat.

Dit keer: werk van Thijs Linssen en Christopher Allen met een verhaal van Jelko Arts.

The Notion of Duration (OddStay) – Thijs Linssen & Christopher Allen

Gedurende de maand oktober hebben Thijs Linssen (uit Arnhem) en de Britse Christopher Allen samengewerkt aan een nieuwe video-installatie. Niet alleen het onderwerp tijd wordt aangehaald, maar ook de context van deze locatie en de hoedanigheid van samenwerking. Op twee grote schermen gaan de makers in dialoog met elkaar aan de hand van een collectie korte video’s met uiteenlopende onderwerpen.

Thijs Linssen en Christopher Allen

Thijs Linssen is zijn hele leven al gefascineerd door de grens tussen fictie en de ‘echte’ wereld en waar de twee elkaar tegenkomen. In zijn werk zoekt Linssen naar de grens en probeert hij dit te onderzoeken. Waar hij eerst meer gericht was op de technische, visuele effecten, is hij nu begonnen om persoonlijke ervaringen als een bron van inspiratie te gebruiken. 

Christopher Allen is een media kunstenaar uit Londen en de oprichter en directeur van de kunststudio The Light Surgeons. Zijn artistieke werk heeft als doel om sociaal-politieke thema’s te onderzoeken door het gebruik van de psychegeografie van mensen en plaatsen. Hij wil daarmee het publiek stimuleren om na te denken over filosofische vragen. Dit doet hij door narratief en muziek te verweven en door op een experimentele manier beeld en technologie te gebruiken. Door de projecten die Christopher produceert bij The Light Surgeons werd het voor hem mogelijk om met vooraanstaande muzikale talenten, kleding ontwerpers, architecten, meubel ontwerpers en baanbrekende creatieve technologen samen te werken. Zijn doel is om door te gaan met het aangaan van nieuwe verbonden en het maken van nieuw werk dat kunst, technologie en onderzoek met elkaar verbindt, zodat narratief en digitale media in verschillende contexten benaderd kunnen worden.

Jelko Arts tekent verhalen en beeldessays, schrijft proza en mengt literatuur met theater. Hij is oprichter van literair festival Boek op de Bank. Daarnaast is hij begeleider van Literaturjugend, de schrijfwerkplaats van De Nieuwe Oost | Wintertuin. Jelko stond als performer, presentator en interviewer op festivals als Zwarte Cross, Crossing Border, Nijmeegs Boekenfeest, Zomerparkfeest, Vierdaagsefeesten en het Wintertuinfestival. In 2016 werd hij geselecteerd voor het Slow Writing Lab. Zijn chapbook, een grafische novelle, verschijnt in april 2018. Jelko zit in een talentontwikkeltraject van De Nieuwe Oost | Wintertuin. 

Eind oktober exposeerde Oddstream in de Eusebiuskerk te Arnhem tien bijzondere kunstwerken op het snijvlak van kunst en technologie. Allemaal hadden ze een link met het thema ‘religie’. Drie dagen lang stonden er bijzondere installaties in de kerk met ieder hun eigen interactie: film, wachtwoordrituelen, beveiligingcamera’s, chatbots et cetera.

Oddstream vroeg De Nieuwe Oost | Wintertuin om een bijdrage in de vorm van verhalen. Tien schrijftalenten schreven ieder een verhaal bij een hun toegedeeld kunstwerk en namen dat op. Tijdens de expositie was bij ieder werk een audioverhaal te horen.

Heb je de expositie gemist? Niet getreurd! De komende weken publiceren we iedere week een van de verhalen, met beeldmateriaal en informatie over het bijbehorende werk. Koptelefoon op en lichten uit, dan is het net alsof je in de kerk staat.

Dit keer: werk van Yiannis Kranidiotis met een verhaal van Francis Nagy.

<

>

Light Catcher De optische vezels waaruit deze installatie bestaat reageren op geluid. Daarmee is geluid de drijvende kracht van Light Catcher, terwijl het licht de sfeer in de ruimte bepaalt. Het licht is voornamelijk wit, maar bepaalde audiokenmerken, zoals een tweede interval mineur akkoord, lokken andere kleuren uit. Als bezoeker word je uitgenodigd om het werk heen te lopen en de dans van licht en geluid in je op te nemen, en de relatie tussen deze twee te onderzoeken.

Yiannis Kranidiotis is een New Media kunstenaar en muzikant. Hij heeft muziek voor korte films en theater gecomponeerd en zijn werk is op vele festivals en tentoonstellingen gepresenteerd.  Yiannis onderzoekt de nauwe relatie tussen wetenschap en kunst door met licht en geluid ervaringen te creëren waar beiden naast elkaar bestaan en op elkaar inwerken. Yiannis werk is crossdisciplinair en hij maakt gebruik van geluid, visuele kunst, codering, elektronica en fysica.

Francis Nagy vindt het niet erg dat mensen haar achternaam niet goed uitspreken (het is Hongaars). Ze is tweeëntwintig en studeert Creative Writing op ArtEZ in Arnhem. Aan de Fotovakschool heeft ze de basisopleiding fotografie afgerond en ze combineert taal en beeld graag met elkaar. Ze is verslaafd aan het kijken van NPO-documentaires, spaart ansichtkaarten en plakt die op haar muur. Als ze zich verveelt vindt ze het leuk om medische boeken door te spitten, naar kringloopwinkels te gaan en te schrijven. In haar werk spelen vervreemding en absurdisme vaak een rol omdat ze het leven zo nu en dan best absurd vindt.