#nerdekalmistik

Aşk herkes içindir. Aşk, kötü kalpli bir adamın bir kadını sevmesidir basitçe. Kötü kalpli bir adam da sevebilir çünkü. Vücudunun her yerindeki kötülük kalbindeki saf aşka karşı koyamaz. Aşk, bir fahişenin bir adamı sevmesidir. Fahişe ne kadar fahişe olsa da aşkın tek bir uzuvda bitmeyeceğini bilir ve kalan erkekler umrunda değildir; kalbinde tek erkek varken. Aşk, birinin sizi başından savsa da onu düşünmenizdir. Kötü davranmış olabilir ama fark etmez, sineye çekersiniz ve unutursunuz belki de tam boğazınızda kalır gözyaşlarınız ama farketmez, aşıksınızdır; her hata görmezden gelinir. Aşk, biri söylemeye korksa da ona söyleyebilmenizdir sevdiğinizi. Cesaretlendirmenizdir. Bir korkak da aşık olabilir. Aşk, rüzgarın ağaçlara bağlılığıdır. Her ne olursa olsun eğer rüzgar yapraklarından birine dokunmazsa, sadece küçük bir temas olmazsa rahat duramaz. Fırtınalar koparken bir yerde, o ağacın olduğu yerde hava durgundur. Rüzgarın aşkını haykırışıdır fırtınalar. Aşk, bir erkeğin başka bir erkeği; bir kadının başka bir kadını sevmesidir. Olay uzuvlarda veya hormonlarda bitmez, bunu bilirler ve gerçek aşkı yaşayabilirler. Aşk, bir komünistin bir kapitaliste aşık olmasıdır. Tamamen zıt olsanız da bunu görmezden gelebilmektir ve tevazu... Aşk, bir sarhoşun birayla ilişkisidir. Bağımlılıktır. Bağımlı olarak kalmak, bundan şikayetçi olmayı düşünmemektir. Aşk herkes içindir; bir suçlu, bir fahişe, bir homoseksüel, bir yaşlı, bir genç, bir masum, bir psikopat için, hepimiz için! Karnımızdaki kelebekler ölmedikçe, yanaklarımız ıslak ve suretimiz güler vaziyette olacaktır.

Hataları, insan olduğumuz için çok yapıyoruz. O kadar çok yanlış karar veriyoruz ki; artık Tanrı'ya bile bu komik gelmiyor. Doğası gereği insan hatalıdır. Hastalanır, zeki olsa bile gerizekalıdır, vahşidir, abartılıdır ve her insanda az da olsa kötü bir özellik vardır. Ayrıca bunun varlığını da kabul etmez. Mükemmel olduğunu düşünür ama asla mükemmel olamamıştır. İnsanları pek sevemiyorum, ırkçılık değil yaptığım; kötü kalpli herhangi bir insana güvenmem, o insanı sevemem. Fakat bazen düşünüyorum da, ya kusurlar olmasaydı ? Bu kadar hatası varken insanlar kendilerini mükemmel görüyorlar veya göstermeye çalışıyorlar yani düşünsenize; her seferinde error veren bilgisayarın yok satması üstüne üstlük bu özelliği bilinse bile pazarlamacının o saçma sapan bilgisayarı muhteşem göstermesi... Komik. Trajik. Trajikomik. İyi ki de hatalar var. İyi ki de yanlış yapıyoruz bazı şeyleri. Onlar olmasaydı ne insanoğlu haddini bilirdi doğa anaya karşı, ne de az da olsa edebiyle otururdu. Hatalar olmasaydı insanoğlu o iğrenç ellerini her yere atardı ve bakardı, "güç benim" derdi ve yine her zaman olduğu gibi bir şeyleri katlederdi. Bugün sadece caniler katlediyor. Hatalar olmasaydı herkes katlederdi. Olaya farklı açıdan bakalım; hatalar olmasaydı telefon olmazdı. Hatırladığım kadarıyla Bell, kötü bir Almanca bilgisine sahipti. Almanca bir gazeteden okuduğu makineyi yanlış anladı, üzerinde uğraştı ve telefonu yaptı. Belki de bir hata olmasa, "anne ben geliyorum da arkadaşlayım biraz" diyemezdik veya "yha ndn böyle yapıyosooon" diyen kızların sayısı az olurdu. Hatalar kaderleri de değiştirdi. Atom bombasının bulunması büyük bir hataydı. Milyonlarca insan zarar gördü. Einstein'ın her gün kemikleri sızlıyor. Diyeceğim o ki, hatalar olmasaydı hayat belki de yaşanılabilir olmazdı. Tadı tuzu oluyorlar yanlışlar, olmazsa olmazımız haline geliyor ve bazen hobi haline geliyor. Hatalı, güzel ve mutlu günler dilerim.

Pişmanlıklardan konuşalım hadi. Ben olun siz. Sevgiliniz olsun bi'tane. En tatlısından. Tanıdığım en şirin, en akıllı ve iyi kalpli insan. Bi' gün moraliniz bozuk olsun, aptal aptal şeyler söyleyin ona. Onu çok kırın. İlişki paramparça olsun sonra. En sonunda, 6 ay ardından tüm bunların, pişman olun. Aptallığınıza yanın. Ben olun siz. 6 yaşlarında olun. Bi' saksıya tohum ekmiş olun. Çiçek çıksın ordan. Kimse onunla ilgilenmeyince üzülün ve hızlıca koltuğa koyun. Toprakla beraber dışarı çıksın tohum. Sonra oturun ve "bi' çiçek öldürdüm" diye 3 gün ağlayın. Ben olun siz. Birini çok sevin. O da sizi sevsin. Ama ona söylemeyin. Belli de etmeyin. Ondan uzaklaşmaya çalışın sürekli. 6 ay sonra aslında o sizi sevdiğini itiraf etsin, sadece o zaman için geçerli olsun o. Şimdi onun bi sevgilisi olsun. Siz de öylece kalın. Tek kelime bile edemeden. Ben olun siz. Her yıl tiyatro klübü olsun ve siz sahne korkunuz olduğundan gidemeyin. Tiyatroya aşık olmanıza rağmen, gidemeyin. Her yıl "ben orda olsaydım bunu yapardım" diyin kendi kendinize. "Ama tabi orada değilim" diyin sonra. Tüm pişmanlıkla... Ben olun siz. Ama benim yaptığımı yapmayın.

Bazen erkekler "erkek olduğum halde şunu yapmıyorum" falan diyor ya, bakıp suratına "sen ne diyon ya" diyesim geliyor, cidden. Toplum yapısı o kadar saçma ki, artık olması gereken şeyler yapıldığı zaman ödüllendiriliyor. Zaten bunun olması gerekiyor, bunu yapınca bir de ödül bekliyorlar. Mesela ilk örnek, "erkek olduğum halde eve geç geleceğimi hep haber verdim" . Sayın andaval, zaten haber vermen gerekiyor. Hali hazırda bunu yapmazsan kötü zaten. Bir de ödül mü bekliyorsun? İkinci olarak "ben erkeğim, kızlara öyle bakmıyorum ya" diyenler. Zaten bakmaman lazım "öyle", erkek olduğun için herhangi bir kızı gözlerinle taciz etmen gerekmez, "erkeğim hakkım var" diyorlar ya bir de, yapıştırmalı suratının ortasına tokadı. Ben de adet görüyorum, hormonal şeylerden dolayı sinirli oluyorum ama kimse bana kimseyi öldürmediğim için ödül vermiyor? Diğer bir örnek kızlardan, "ben bi' kızım, ben Mehmet gibi dedikodu yapmıyorum" . Ben de kızım. Ama ben kız olduğum için dedikodu yapma hakkına sahip değilim. Yapıyosam bu bi' tercihtir, her kızın bir özelliği değil. Gerçekten o kadar sığı olabiliyor insanlar. Kız erkek farketmeden yapmamız gereken şeyler var. Ve bunları yaptığınız takdir edilmenize gerek yok. Zaten yapmanız gereken şeyleri yapın ve karşılığında karın kaşıması beklemeyin.