#mwaura

W 2010 zajęłam stanowisko Specjalisty ds. e-Learning i Rozwoju w firmie Mynetwork Polska. Byłam zaangażowana we wszystkie projekty rozwojowe firmy – zarówno dotyczące szkoleń e-learning jak i autorskiej platformy LMS. Dwa lata później objęłam stanowisko Specjalisty ds. Narzędzi Szkoleniowych w Motorola Solutions.

Na studiach odpowiadasz za przedmiot...

Tworzenie szkoleń on-line.

Na czym chcesz się skupić podczas jego realizacji?

Skupimy się na umiejętnościach praktycznych, które są konieczne, aby stworzyć kurs e-learningowy - od szkieletu aż do finalnego produktu. Podstawą do tego będzie nauka technologii - tworzenie kontentu, interakcji, quizów - ale nie tylko. Nauczymy się też jak wyceniać projekty, jak planować dany nam czas, jak rozmawiać z dydaktykami medialnymi i klientami o ich wizjach, na co uważać, co testować i tak dalej. Postaram sie przekazać jak najwięcej swojej wiedzy i doświadczeń zdobytych w codziennej pracy nad projektami e-learningowymi.  

Jaki jest cel Twoich zajęć?

Aby każdy uczestnik poznał technologię na tyle, by rozumieć jej możliwości i ograniczenia. Wówczas niezależnie od wybranego programu, będzie mógł samodzielnie stworzyć kurs e-learningowy.

Jak zmieniło się w Polsce podejście do szkoleń realizowanych przez internet na przestrzeni tych kilku lat?

Jeszcze kilka lat temu takie szkolenia były dosyć prymitywne. Z uporem godnym lepszej sprawy tworzyliśmy szkolenia a’la Powerpoint z quizem lub wieszaliśmy w sieci PDFy. W ciągu ostatnich lat zdobyliśmy wiedzę i doświadczenie, jak tworzyć coś więcej niż slajdy połączone wstecz i dalej. E-learning jest wprowadzany do szkół, na stałe zagościł też w firmach. Co odważniejsi odkryli już uroki poważnych gier (serious games), symulacji, czy interaktywnych szkoleń fabularnych. Dobrze jest widzieć, że ta branża się rozwija i że coraz mniej boimy się nieszablonowych rozwiązań.

Czy widzisz jakieś często pojawiające się błędy, albo kwestie na które chcesz zwrócić szczególną uwagę podczas swoich zajęć?

Najczęstszy błąd  to szkolenia tasiemce. Wynika zwykle z potrzeby raportowania (tyle informacji było w szkoleniu = tyle umieją nasi pracownicy, którzy zdali test końcowy), ale też z nieumiejętności określenia, co jest wiedzą absolutnie konieczną „na już”, a co informacjami dodatkowymi, które mogą być wyszukiwane, kiedy rzeczywiście będa potrzebne.   Druga rzecz – wszyscy muszą skończyć ten sam kurs, niezależnie od stanu posiadanej wiedzy. Wynik: frustacja, znudzenie i oczywiście poczucie straty czasu, które kursanci (zwłaszcza dorośli) naprawdę kiepsko tolerują.

Na koniec, proszę powiedz mi na czym aktualnie skupiasz się w swojej pracy i gdzie możemy znaleźć więcej informacji na jej temat?