Gençliğime veda edip anneliğimle tanıştığımdan beri , eskisi kadar kendime bakamadığımı , uykuyu eskisi kadar sevmediğimi fark ettim .. yemek yemeyi unuttuğum günler oldu .. her akşam sadece uyku rutini bile bir saatten fazla sürüyor..bazen hem sabrım kalmıyor hem de anneliğin verdiği yüklerden sıkılıyorum .. ama sıkıldığımı kendime bile itiraf edemiyorum . Sanki sıkılırsam evladıma ihanet edecekmişim gibi geliyor .. bunlarla birlikte anneliğim ile ilgili bir sürü eleştiri duyuyorum ...
Hayatımızın bekçilerine ! Evet size sesleniyorum.
İyi mi böyle ? Gözünüz üstümüzde, aklınız fikriniz hep bizde kendi hayatınızı kusursuz sanıp bizim her adımımızda kusur arıyorsunuz. yaşayamadığınız ne varsa bizde yaşamayalım istiyorsunuz.duygularımızdan habersiz, empatisiz, çoğunlukla hadsiz bir müdahale ile kendimiz olmaktan vazgeçelim istiyorsunuz. Keskin yargılar sizde , sınırsız yorumlar sizde , bitmeyen sorgular sizde , ama siz bizi gerçekten tanımıyorsunuz. Nasıl yaşayacağımıza, ne zaman girip ne zaman kalacağımıza , kimi seveceğimize, neyi seçeceğimize, doğruyu nasıl bulacağımıza, geleceğimizi nasıl kuracağımıza, siz mi karar veriyorsunuz? Niye insanları kendi hapishanenize kapatmaya çalışıyorsunuz ?
Karar merci siz, hata düzeltici siz, namus bekçisi siz. Siz bizim hayatımızı neden sürekli gözetliyorsunuz ? Hadi bizi bırak da siz kendi hayatınızı neden bu kadar sevmiyorsunuz? Sizin geçmişinizde bulamadıklarınızın telafisi değiliz, sizin yaşayamadıklarınızın suçlusu değiliz, size öğretilenlerin devamı hiç değiliz. Gün gelir içimiz isterse sizi duyarız, alacağımızı alırız ama neyin yaşanacağı varsa, hatamızı yapar hayatı öğreniriz.merak etmeyin kendi yolumuzu çizerken kimseye zarar vermemeyi, ben olmayı ararken sizi ve hayat biçiminizi yok saymamayı da biliriz. Ama sizin bildiğiniz ve olmamızı istediğiniz kişi değiliz. Biz bu dünyaya başkası olmaya hep aynı şarkıyı duymaya gelmedik. Yük taşımaya, idare etmeye gelmedik. bir yolumuz var, bir hayatımız var ve o hayatın sizin bekçiliğinize ya da gözetlemenize ihtiyacı yok.
Sıkılmakta, sabrımın tükenmesi de , anneliği en yüksekte yaşadığım anlarda ve tüm bunları hissetmek benim en doğal hakkım . Ben çok iyi bir anneyim ve üzerimde olan yüklerin de en çok ben farkındayım .
