#mualla

Fikret Saygi Mualla (Turkish, 1903-1967)

The Elegant Women, 1960

Vilkinae - most common salarian language. Sur‘Kesh main language.

Puron - second most common language. spoken in the Northern regions of Sur‘Kesh and many colony worlds.

Korlurril - scientific salarian language. known to be one of the most difficult languages to learn for most races.

Numila - common drell language

Mualla - an older drell language, few speakers exist

Zelmin - common turian language

Viprash - common batarian language

Ebstesi - another common batarian language

Nufevon - Ancient asari language

Viunene - Asari main language

Tsanaik - vorcha main language

Pashien - old quarian language

Patema - volus main language

Bugün seni çokça düşündüm Muallâ, Aldım tekiri kucağıma; Vapurların iskeleye yanaşması gibi, seni düşündüm bugün. Sonra az canım sıkılmış olacak ki; Kalkıp Sultanahmet Meydanı'na attım kendimi. Bakışmak seninle böyle bir şey işte; Sen Ayasofya, oluyordun ne güzel! Ben karşında koskocaman bir Sultanahmet. Dedemizin o kadirşinas gözlerinden bakıyordum sana. Biraz da böyle bakmak istedim. Fena mı yaptım yani? Sonra bir kayıp ilanı gördüm meydanın bir köşesinde... Açık kahverengi bir kediden bahsediyordu ilan; Bir gözü körmüş,yazık! Ve ameliyat olması gerekiyormuş. Adı da "Koşan'mış" Ne değişik bir isim değil mi Muallâ? Ama bir kedi için ideal bir isim doğrusu. Çünkü insana yakışmazdı koşmak. O yürümeyi öğrensindi önce, haksız mıyım Muallâ? Sen de hep susuyorsun! Sen de mi kayıp oldun yoksa? Kör mü oldun Muallâ? Bana sürekli yalnızlıktan- Ve hüznümüzden dem vurduğuna göre- Muhakkak böyle bir şeydir... Susmak ve kaybolmak.

Sonra az daha canım sıkıldı; İndim Sirkeci'ye, bir ara seni görür gibi oldumdu... Meğerse o eski bir mescidden başkası değilmiş Muallâ. Dedim ya, bugün seni çokça düşündüm... İnsanlar arasında bu daha kolay oluyor çünkü. Misal; bugün bir adamın adını- iyi bir şekilde üç kez duydum. Şaşırdım bu işe. İnsan şaşırmak için an kollar mı Muallâ? Ben kolladım işte, o mücadelenin içinde yaptım bunu. Bakışmak bazen böyle bir şey işte; Asırlık bir çınarken beyhude bir bakış. Ama sana değer doğrusu... Seninle yan yana yürümesek ve hep böyle bakışsak bile.

Biraz daha yürüdüm; ve kendimi İstanbul'un kollarına bırakıverdim. Bir güzel İstanbul Boğazı'nı çektim ciğerlerime. Bilirsin, manzaram derin mavi olunca... Adını hiç durmadan sayıklardım- sonsuz bir heceyle. Sonra bir martı bir karta kondu Muallâ, Kuru bir çiçek de ona eşlik etti. Senden habersiz oldu bu, bağışla. İstanbul'dan İskoçya, gözüme o an daha hoş geldi. Haritacı mı oldum dersin ben Muallâ? Yoksa  köşebaşında selpak satan o ak sakallı dedecik mi? Doğrusunu istersen sana laleler pek yakışıyor, demiştim Muallâ, Bunu unutmadığına sevindim... Çünkü bazen çok fazla unutuyorsun her şeyi. Beni de unutma e mi?