#mowila

Moja babcia zawsze mówiła, że ludziom trzeba pomagać, bo jak sami będziemy potrzebowali pomocy, to ona do nas zawsze przypłynie. Z innego portu, ale przypłynie.

Gdy miałem 5 lat, matka zawsze mówiła mi, że szczęście jest kluczem do życia. Kiedy poszedłem do szkoły, zapytali mnie kim chcę być gdy dorosnę. Napisałem, że chcę być "szczęśliwy". Powiedzieli mi, że nie zrozumiałem polecenia, odpowiedziałem, że nie rozumieją życia.

Ludzie są dobrzy i źli, odważni i tchórzliwi, szlachetni i godni pogardy- mówiła Czarownica uśmiechając się wąskimi wargami na widok zdumienia w oczach Panienki.- A najdziwniejsze jest to, że najczęściej wszystkie te cechy naraz goszczą w jednym tylko człowieku. I dopiero wówczas jest on całością. Całością silną i słabą, godną szacunku i godną współczucia. taki właśnie jest człowiek. Wielki i mały jednocześnie.