#mjelja

Gjithmonë skema është e njëjta. Janë dy palë. Dhe diskutimet janë tymnaja e mjegullnaja që ngrihen për t’u hedhur një ushqim publik njerëzve, që të kenë me ç’të merren, e të mos shohin realitetin në sy e të kthehen papritur në ujq. Mjegullnaja përmes te cilave ujqit e vërtetë të bëjnë kërdinë me këtë vend të katandisur si zhele e mjerë e mjelur si lopë dhe kur e sheh me perde të ngritur skenën reale, dhe shitjen e patriotizmit për monedhë sociale, për shtyllë e bosht kurrizor, deri dhe për parti politike, neveria shkon deri në pafundesi. Ndërkohë që në këtë vend shumica nuk di ç’do të thotë të jesh patriot. E ku thuajse të tërë, çdo orë të ditës së tyre bëjnë saktësisht të kundërtën. Zhvasin, kafshojnë, shqyejnë vendin në tërë format, që të dashakeqësia ndaj komshiut, deri të copëzat e koncesioneve të shitura për dy vota e dy lekë, si Valbona e Langarica, që e shkatërrojnë natyrën, sitet arkeologjike që janë vlerë e paçmuar dhe kurrë më e gjetur. Duke shëmtuar fytyrën e bukur të këtij vendit tonë të vogël.. Në këtë vend u hedhin kocken e patriotizmit populist popullit qen

(T)ë ndërtojmë një sistem të ri organizimi të krejt jetës së partisë, një sistem ku, në rradhë të parë, anëtari i partisë të ndjehet zot i shtëpisë e i fateve të familjes sonë politike e jo dele e përfillur vetëm me rastin e “mjeljes elektorale”, dhe ku të zgjedhurit në hierarkinë e saj të jenë shërbëtorë të përkushtuar të kësaj familjeje të madhe, jo agallarë që për pleshtin kryeneç të interesit apo inatit të tyre, janë gati t’i vënë zjarrin shtëpisë. (U)në rishoh sidoqoftë, problemin tejet shqetësues të trajtimit prej jush të anëtarit të partisë, si një dele e urtë dhe e nënshtruar, qënie shurdhmemece që duhet mbajtur larg problemeve tona, pasi mund të tërbohet e djallëzohet ndërkohë që na nevojitet e patrazuar në shpirt e në mendje, nga interesat që prodhuakan “trafik influencash”. Bash si në kohën e Partisë së Punës, anëtarët dele na nevojiten në tufë, për të duartrokitur konsensusin tonë e për t’u bërë ujq, vetëm kur duhet t’i ndërsejmë kundër atyre që duan të na e prishin partinë dhe të na e ndryshojnë vijën e saj.

Një shtet i së drejtës nuk funksionon me aksione frikësuese dhe taksidarë të shoqëruar me policë, por me punë të përditshme, që synon mbi të gjitha t’u shërbejë njerëzve, t’u rrisë mirëqenien, të fitojë respekt, dhe jo t’i frikësojë ata apo t’i përdorë si lopë për t’u mjelë. (...) Ajo që shumëkush me të drejtë mund të mendojë është se ky është një aksion për të mbledhur para, pjesa e luanit e të cilave (përveç borxhit që mbetet një problem shumë i madh e që s’më duket se mund të menaxhohet me të tilla aksione), do të shkojë në shërbim të oligarkisë që ka kapur shtetin.