#mikrofelsefe.com

Kadim bilgeliğin altın kuralı yankılandı boş zihinlerde: “her olay aynı koşullarda aynı sonucu verir”.

Çekim yasasının ihlal edilebildiği bir ortamda bir gölgeyle karşılaştı. Gölge dile geldi ve dedi ki: “Das Universum ist ein Schlupfloch für mich (Evren benim için küçük bir sığınma yeridir)”. Sonrasında gölge ortadan kayboldu.

Görünmez olduğu için tüm düşmanlarını alt ediyordu. Ancak ışık onun gölgesini görünür kıldı. Bu yüzden o da ışığın sızmadığı karanlık kuytulara çekildi.

Bahçesindeki faydasız otlar gibi zihnindeki gereksiz fikirleri de temizlemek istedi. Başka fikirler, kimlikler kuşandı bunu yaparken. Bu kez de zararlı otlar bürüdü zihnini. Daha çok kirlendi.

Teker teker geldiler ve ortak bir bilinç oluşturma amacıyla birbirlerine kenetlendiler. Bu devinim tek olana ulaşma istençlerinin bir ifadesiydi.

Boylu boyunca kırılıp içine çökerken evren, o bir kuytuda sessizce tüm olanları izliyordu. Her şey boşluk içinde boşluktan ibaretti.

Kendi zihninin bölünmezliğinin farkına vardı ve mutlak tözden pay aldığını keşfetti. Ancak bu payın ödünç alındığını zaman gösterecekti.

Sıfatlar kendi başlarına uzayda yer kaplamazdı. Ancak uzayda yer kaplayan her cismin de en az bir sıfatı vardı. Zihinsel nitelemeyle doluyordu tüm boşluklar.