#microdate

Ik pak zijn hand. Die vertrouwde hand. Onafscheidelijk vanaf onze eerste date. Hij vroeg mij, als een echte heer. De charmeur. Ik viel voor zijn grijsgroene ogen. De rest van zijn lichaam was ook fijn. Hartstochtelijke liefde, sensuele seks. Vanaf dat moment wist ik het; Rick was van mij. Mijn alles, mijn zielsverwant.

Hij bleek ook van anderen te zijn. Onafscheidelijk tot aan de voordeur. Ik vergaf hem. De eerste keer, daarna weer. Die grijsgroene ogen, zijn lach. ‘Sorry schatje, het was eenmalig. Het betekende niets. Jij bent alles voor me, Maurice.’ Keer op keer geloofde ik hem, vertrouwde ik hem als hij met zijn hand over mijn lichaam streelde. Mij diep in de ogen keek of zachtjes in mijn oor beet. Ik kon hem niet weerstaan. Maar ik hield mezelf voor de gek. Hij zou nooit alleen van mij zijn. Hij kon het niet helpen. Hij was geen man om zich aan een iemand te binden. Het benauwde hem. Ik wilde hem niet delen. Hij was van mij.