#markyforever

that’s why. it’s your habit already so even if being hard headed is good or bad, it doesnt matter. haha coz it’s innate na. hahaha

habits are habits my dear.

You don't have to punch it, anyway. Thank you. Very much. For making me smile in our little ways, Labs. :) Very much!

markyforever replied to your post: I wanna punch something continuously. However if I...

markyforever replied to your photo: Goodbye

I made a good morning text though it was already near twelve noon when I woke up. I kinda told my dream then Labs, Dinky AKA markyforever replied..

Labs anong problema?

Seriously, nung nabasa ko 'to, di ko alam. Tears just flowed from my eyes. Hindi ko alam. Dahil ba hindi ko kayang sabihin sa kaniya o sadyang wala naman talagang problema?

Hindi ko alam :'(

(gusto kong maiyak sa tanong mo..)

Then biglang nag ring yung phone ko.

Shiz. Makaka usap ko ba si Labs na ganto ko? Yung di niya maririnig sa boses kong naluluha na ako?

I answered the call. Basta tawag. Kahit ata galit ako sa'yo tapos tumawag ka, sasagutin ko pa rin eh. Kahit text. XD

She then asked what is the problem. Kaninang umaga, nung umuwi ako -- mga 3:30am kami natapos dun sa ginagawa namin from a far away place from my place. Saka ko na sasabihin kung saan -- nakatanggap ako ng text sa kaniya rin. Mga hours after. Kasi natulog na ako. I was praying nga nakatulog na ako sa sobrang ka antukan. Before that, nagtext pala ako na,

Kanina, (wait, di na to verbatim but the whole thought is here) nagtext yung isa kong kaibigan sa kaibigan na kasama ko. Sabi niya, namimiss niya na raw siya, may :( pa. Agad agad na tinawagan siya nung kasama ko. Nainggit ako. Nainggit ako hindi sa sense na tinawagan niya agad yung isa. But dun sa point na may taong ganun sa kaniya. And I can't explain myself kaya, BINABAWI KO NA. I SWEAR, DI KO SINABING NAINGGIT AKO! HAHA .. -- Di naman siguro (ako) nainggit, may naalala lang.

Tas yun nga, hours after, naalimpungatan ako. Nagtext si Labs. Ang una kong basa - Mas Labs kita thei. Mas malupit un remeber haha gudmorning.

Nangiti ako. Pero sa sobrang antok ko, di muna ako nagreply.

Nung gising na ako ng totoo (may kasinungalingang gising ba?) binasa ko ulit (palibhasa wala namang nagtext)

May labs ka thei. Mas malupit un remember haha gudmorning

Owkaaaaaay. So how will I respond to this kind of text? Sweet na, na, basta di ko ma explain. So I just replied with, Sweet :)

Tas ayun na nga, nag text ako, nagtanong siya at tumawag. Funny. Napatawa niya ako sa mga pinagkwe-kwento niya kanina.

So there. Ingat sa date, Labs. And salamat ng marami. :)

And dagdag pala niya, after nung call sa text niya.

CAHAYAG, ALTHEA MARIE JOY DAVID (buong-buo, di ko naman pangalan yung Marie at Joy, HAHA! Since first year yan na tawag niya)

Wag ka umiyak uyak dyan baka maubos EQ mo hahah

Magandang tanghali melons. Mya date ako. Wahaha

At naisip ko nun, konti nga lang pala EQ ko, below normal! [Tae, below normal pero bakit ganto? Mali siguro talaga 'findings' ng pinsan ko sa akin. Kailangan niya mag-aral uli sa stage na yun] Pero, sana, NAUBOS NA NGA LANG TALAGA LAHAT NG EQ ko, kalokohan!

Pero at the end of the day, I just wanna be true. Appreciated ko yung ginawa ni Labs. As in to the max. Di ko nga alam kung ganto mood ko ngayon kung di siya tumawag kanina e! But honestly, we all know na hahanapin pa rin natin yung isang taong dahilan ng lahat. Yung lalapit siya tapos sasabihin niya sa'yo, OK lang ang lahat.

Umuwi ako non galing sa dapat na overnight for CETV. I called Karla, mga 12:07am. Tapos, laging number busy. Paulit-ulit! Til makatulog ako sa lullaby ng, toot - toot.

Tas mga 12:30ish, nagising ako bigla, hawak ko yung phone ko, screen on dialled numbers. Biglang pindot ng dial sa number ni LA and someone answered. Eh bangag bangag pa ako, di ko agad nakilala!

Di mo ako kilala? Ako yung pinaka magaling magTagalog?! Ano, sira na pagkaka ibigan natin? Palibhasa, petiks ka dyan. Nasa bahay ka, tulog. Kami, gumagawa ng props!

Ay shet, si Labs! haha! Dami kong tawa. Magkaiba kami ng group e. Eh ang hoarse ng boses ko, di ba? Then nung mga medyo nasa wisyo na ako, may naalala ako.

syet. Asan si Piggyboink?

AKO: Hala! Saglit. Saglit. Saglit. Si Piggyboink wala sa tabi ko!

KARLA: Hala, hala. Nagpapanic!

AKO: Teka lang. Ito na nga, tumatayo na ako (hinanap ko sa ibabaw ng maleta since dun nilalagay ni Granny mga unan ko pag wala ako sa bahay, nag oovernight)

at andun nga!

DINKY: Ba't ganun? Pag ako nakikita ni Thei, binibigyan ako ng trenta? Pag si Piggyboink, niyayakap! Ano ako, Piggybank?

Hindi yan yung exact words pero, hahahahha! Ang dami kong tawa. Pati si Karla, natawa. Pinipigilan ko lang kasi nga, madaling araw na, di ba?

At yon ang istorya ni Piggyboink at ng Piggybank. Hahah! Ayoko na! XD