#lata60

  Dlaczego czas naiwnego romantyzmu minął bezpowrotnie?

  Wraz ze śmiercią Elvisa Presleya zakończyła się epoka lśniących żelem fryzur i szerokiego rozkroku z luźnym kolankiem tuż nad podłogą.

  Mój sentymentalizm nie przemija.

  Trwam w przekonaniu , że można obsadzić współczesność ziarnkami romantycznych migawek z czasu przeszłego.

  Lekka naiwność dzieci kwiatów wprawia w subtelny rezonans Wolności i Pokoju(lata 70′).

  Wzdycham oglądając czarno białe fotosy z lat sześćdziesiątych.Są klasycznie ładne.

  Słucham Sinatrę. Lubię ten jego miękko brzmiący męski głos, podszyty radosną nutą.

  Czekam uparcie, aż teraźniejszość zwolni i przestanie zalewać Nas ogromem zbytecznych obrazów.

  Wyczekuję na właściwy moment.Takie slow motion nieustanne.Aby każdy mógł przystanąć bez drżączki, że nie zdąży.

  Zwyczajnie przysiąść gdziekolwiek nieśpiesznie.Posłuchać ptaków.Usłyszeć muzykę miasta lub zalec na trawie.