Ik ben weer terug in Vientiane! De afgelopen dagen heb ik doorgebracht in Thakhek en omgeving. Deze stad (zo klein dat het bijna geen stad te noemen is) is populair onder de toeristen voor één ding; de ongerepte natuur die deze stad omringt. Hoge rotsachtige bergen, rivieren, grasvlaktes die doen denken aan Afrikaanse savannes en zo veel meer. De beste manier om dit prachtige gebied te ontdekken is op de motor, een 450 kilometer lange tocht ‘The Lao loop’ genaamd. 3 dagen rijden door het snel wisselende landschap. Ik reed samen met twee Fransen en twee Nederlandse dames.
Het eerste deel van de route was geweldig met een plaatsen waar je kon stoppen grotten te bekijken en te ontdekken. Zo kwamen we in grot terecht waar het heerlijk koel was vergeleken met de buiten temperatuur (39+ graden). Binnen in de grot was een meer met ijskoud water waar zonnestralen naar binnen schenen en de grot een groene gloed gaf. Met water zo helder en van die visjes die de dode huidcellen van je op eten. Het was een speciale ervaring om daar een duik te nemen en rondje te zwemmen.
Na een paar grotten en een hoop aantal kilometers kwamen we aan op onze eindbestemming van de dag, Sabaidee hostel met eigenaar Tim, ook wel Mr. Happy genoemd in ongeveer alle online reviews. We hadden een gezamenlijke barbecue nadat we met z'n allen de zonsondergang hadden bekeken, Mr. Happy bracht heerlijke gerechten (waaronder Pizza :D) en een goed verhaal. We zaten aan het kampvuur met onze buiken goedgevuld, voorzien van een biertje keken wij onze ogen uit want ik heb nog nooit zo veel sterren gezien. Zo prachtig en helder als de hemel gevuld was, alles perfect te onderscheiden, de boogschutter en vooral de Melkweg die ik nog nooit gezien had.
De volgende dag reden langs een prachtige plek die het stoppen absoluut waard was, een meer wat voorheen een bos was. 'The sunken trees of Lao’ is wat de locals ze noemen. Na 40 kilometer kwamen we aan bij de Coolsprings. Een plek met koud helder water en tientallen meters diep. Daar kon je van rotsen afspringen en verkoeling zoeken met de ontzettend warme weer. Na de Coldsprings kwamen we er achter dat de wegen minder werden, af en toe moesten we vol in de remmen omdat er na een bocht in de bergen een gat in de weg zat de grote van een vrachtwagen en tientallen centimeters diep. Na voorzichtig te rijden kwamen we net na zonsondergang aan in Konglorvillage, een dorpje dicht bij de ingang van de Konglorcave.
Konglorcave is een grot waar voor kilometers lang een rivier doorheen stroomt, voor 15 dollar ben ik met een houten bootje kilometers lang met een gids door de grot gevaren naar de ander kant waar de rivier de grot in gaat. Het was zo ontzettend donker dat je geen hand voor ogen zag, gelukkig bestaan er zakkammen dacht bij mijzelf. Het was een ervaring, wauw wauw wauw. Het water van de rivier was op sommigen plekken zo laag dat je de boor uit moest en samen met de gids deze een stukje vooruit moest helpen.
Na de Konglorcave kwam het langste deel van de tocht, de laatste 141 Kilometer terug naar Thakhek. Het was prachtig zoals je wel op de foto’s kan zien.
Nu ben ik weer terug in Vientiane en vlieg ik op de 24e naar Phnom-Penh in Cambodja.
Ik houd jullie op de hoogte!
