#kwentoko

Happy New Year Everyone! 💙

I got fully vacvinated today!

It's funny lang kasi one of the team leader is trying to hit up on me, at first he was just looking, tapos maya nakikipag eye to eye contact sya ng matagal, then started asking for my name, of course I gave it akala ko for informational purposes, which is oo naman ata kasi he looked at my vaccine card. Then after waiting for almost 30 minutes, I got up and took my vaccine card. While I was standing sa may side because I'm waiting a friend, he decided to come near me, asked inappropriate question, at first it was just about my height, then the next thing, it's all about my private part now, and I obviously divert the topic and he stopped, I thought that's the end, but he came back again and became decent, but his question is still off, or am I just awkward? Lol. Well, it's not big deal. Just wanted to share, because it's been a long time hahaha.

I just had the funniest, weirdest experience today after my job interview, gusto ko lang I kwento kaya eto na nga.

A newly opened psychological services here in Isabela is looking for a secretary kaya pumunta ako nag try kasi wala namang mawawala diba?

Umalis nako ng bahay ng mga 2 eh 3 pa sya mag o-open, ang byahe from bahay is mga 15 minutes to 20 siguro, anyway, mas maganda ng maaga diba?

Pag kadating ko sa building umakyat agad ako at hinanap kung saan yung clinic at laking gulat ko apartment type yung building at ang malala pa, hanggang 3rd floor, so super hanap ako akyat panaog ako ng ilang beses, muntik pa nga ako pumasok sa kore-korean something, yung nagtururo sila ng korean para sa mga gustong mag ofw sa korea fast forward, so ayun na hanap ko sya, sa 2nd floor lang pala harap ng hagdan mismo haha (naka close kasi eh)

After knocking inapproach nako nung psychiatrist, pina upo nako and nag start na mag interview na tumagal ng mga 15-20 minutes din, o diba amazing? Parang byumahe lang ako ulit hahahahaha. Hindi nya kinuha resume ko kasi sayabg daw magagamit ko pa sa pag a-apply sa iba, pero, kinuha nya whole name ko and contact number kaya diko alam if it's a good sign or not. Ang nakaka tawa pa, ang inabot nya saking notebook ay star bucks journal kaya ayun, as in napatong ako ng "Dito po?" While holding the journal, ewan ko pero parang bigla syang natawa, siguro dahil sa facial expression ko na medyo nasasayangan dun sa journal hahahahaha, diko pa nga na check kung tama ba nilagay kong number eh! Hahahahaha sobrang medyo nakakahiya kasi hahahahaha, anyway, maganda naman yung flow ng interview, nakaka relax pa nga eh. (para ako nag pa psychotherapy hehe.)

Anyways, so eto na nga, nag aabang nako ng sasakyan pauwi, tinawagan ko na jowa ko para i kwento sakanya lahat ng nangyare, tumatawa ako kasi nga ang funny talaga nung paghahanap ko sa clinic and then my "used to be friends" from church saw me and went for a little chit-chat sa gilid ng kalsada, fast forward, umalis na sila, edi kausap ko na si jowa ulit nag tatawanan parin kami ng biglang napansin kong may lalaking nakatingin sakin naka sakay sa kotseng puti, at eto ha, kinindatan nya ako ng tatlong beses! Oo fren, tatlong beses! Odi akala ko wala lang, and then maya maya bigla syang huminto inches away from me! Sooooobra akong natakot as in! Napatakbo ako ng wala sa oras! Natawid ko bigla yung daanang punong puno ng sasakyang dumadaan! Kahit nagmukha akong ewan kanina hahahahahaha Odiba! Weirdly amazing! HAHAHAHAHA Nagawa ko yun! Pero ewan ko ha, pero ako kasi natakot talaga, tapos nung medyo naka layo nako saka sya umalis, at ayun sobra akong natatawa na may halong takot, nag over react lang siguro ako pero ewan, ang weird lang kasi hahahahahaha.

So basically here's how my week went.

I participated sa outreach program which was held at bulacan, a total of 150 kids were made happy and have received foods, shoes, loot bags and school supplies. It was hart warmung to see their smile as they received these things.

Then I went out with a friend whom I met sa tg group for gay/bi people. We've been close now and has been the source of chika for one another.

nag start akong tumambay dito nung college 2011 ata, tumigil ng 2015 after ma heart broken. hahaha

almost is never enough. so close. 

4th year college 2nd sem. nag kakilala kami thru my blockmate/clasmate/tropa. Engineer, 5th year, pa graduate na kami. Sya yung hindi ko ineexpect na dumating. hindi ko rin naman inaasahang mapapansin nya ako. Hinawakan niya lang ang kamay ko at tinanong kung pwedeng manligaw. sa kubo, ng aming unibersidad. Pumayag ako. Nakikita ko namang masipag, matalino, independent, sincere, and mabait. Pinakilala ko sya sa magulang ko bilang manliligaw. 

Bakit ba sobrang laki ng Impact sa ating mga girls kapag naipakilala natin ang manliligaw natin. hahaha

Yung Ghosting dati pa uso yan, neto lang nalagyan ng pangalan. haha

Mga masasayang araw,

Nawala rin.

Tawanan,

Napalitan ng walang imikan.

Biglang walang paramdam. Walang maisip na dahilan. Tinatanong ang sarili anong mali? anyare? Bigla nalang nawala, Ganun kabilis. Sobrang sakit. 

Hindi ko alam kung bakit. 2nd sem lang naman yun. ganun lang kaikli, pero bakit masakit.

So nag move on, ng walang closure.

Paano ako nag move on?

Lumipad ako ng Dinagat Island. Naglibot, Inaliw sarili at ipinagdasal sa Dyos ang lahat. Pagbalik ko, nakahanap ako ng trabaho. Naging busy.

2016 nagparamdam siya, paramdam lang, hanggang dun lang.

Siguro yun na yung sign ko na wala hanggang dun na lang talaga yon. Nagka Boyfriend ako. Masaya ako. 

2018 nakita ko sya sa pinag tatrabahuan ko nag aaply/nag eexam. Binati ko sya at kinamusta. Siguro hindi nya akalaing kakausapin ko pa sya. Inaya niya ako mag usap. Inantay niya ako after ng work.

Dinala nya ako sa lugar na tanaw ang City Lights. Tahimik. Payapa. Dun daw sya laging nag pupunta kapag may iniisip, kapag kailangan kumalma. Kinamusta ko sya. Tinanong ko kung may Girlfriend na sya. “nahihirapan akong humanap ng kagaya mo” tinawanan ko sya. “ bat ano bang meron ako “ “Nung hinawakan ko kamay mo.” I smiled and I joked “ Ikaw kasi iniwan mo ko”. He said sorry. “Naging busy rin kasi ako. Dami kong responsibilities sa school, Student Council, Course Representative, Review, and graduating pa ako nung time na yun.”. Again I smiled.

In my mind, Bakit hindi mo sinabi. I can wait. I can compromise. I’ll support you. I’ll be with you. But then kahit sabihin ko yun wala rin namang mag babago and I realize na hindi ka talaga para sakin.

ang dami nyang sana. ang daming what if’s.

Nagtawanan kami. nagkwentuhan.

Nagpaalam kami sa isa’t isa ng masaya. I think this is closure atleast after non naiintindihan ko na.

and we remain friends. :)