Biliyor, yakınlığı kadar yakınızdır biz gökkuşağına... Yaldızlı ve fosforlu bir eli bırakırken denizin üstüne... Biz sevimli boyalarımızla boyamışızdır kötülerin üstünü. Renkli köklerinden bihaber yaşar dururz hep o arka bahçede. Gizli kalan hiçbir limanımız yoktur... Açık denizlerden ürkeriz ama Talihimiz kötü olduğundan; Yoksa büsbütün iyidir renklerimiz... Körebeler diyarında yaşarken. Kendi kaderini yanıtladı işte... Biliyor o da artık; Ne kadar severiz bizler kendi servetlerimizi.
Meral Meri / Kendi Derinliğimin Ötesine Gittim /Koful









