#kitaptannotlar

karıştım sana.. en küçük hücreme kadar seninleyim artık. attığıım her adımda, içtiğim her damla su'da sen varsın. ben senin olmuşum.. öyle kolay değil vazgeçmek.. gitmek öyle kolay değil. birini çok sevmenin tadını alınca insan.. hiç bir şey o kadar kolay olmuyor ki. ve hiç bir doluluk dolduramıyor senin bıraktığın o küçücük boşluğu. birinin gülümsemesini bile ezbere bilmek.. sonra o gülümsemeyi bile sevmek.. sesini, kokunu sevmekten bahsetmiyorum onları herkes sevebilir. seni de herkes sevebilir elbet.. ama ben tenini sevmekten bahsediyorum. gülüşünü sevmekten.. 'herkes' olupta aslında kimse olamayışını sevmekten bahsediyorum. ahh.. biliyorum anlamıyorsunuz beni. beni aldatıcağını bile bile seninle olmak isteyişimi anlamayacaksınız elbet.. ve eminim ki böylesine sevmek ne demek uzun yıllar bilemeyeceksiniz. şimdilerde herkes birini sevmek için seviyor belki.. ya da sırf aşığım demek için.. oysa ben aşık olmak için aşığım demiştim.. ne farkı var ki iki yalan aşkın sözcük tanımlamasında? demek hakkınız.. işte bunun anlamını bile anlayamacaksınız.. farklı bir yerden bakıp, farklı sevdiğim birinin tanımını yapmaya dilim el vermiyor.. kalemler yazmıyor.. diller söylemiyor.. kelimeler birleşmiyor.. pişman değilim ki.. yine olsa yine ona farklı bir yerden bakar, onu yine farklı severdim.. tanımı bile olmayan bir sevgiyle. bir sevgiye anlam yüklemeden.. hatta onun kim olduğunu bilmeden onu yine çok severdim. ama o, onu sevmem için bir şans vermedi bana. verseydi severdim.. vermedi gittim.. aslında kim bitti onu da bilemiyorum. sonuç olarak 'biz', biz olamadık. ve tek acı bu kaldı 'bize'.