#kimagandangbata

Una ko siya nakilala sa FEU syempre we're blockmates. 1st day pa lang magkakilala na kami, sa second subject ko siya unang nakausap together with janinemagat. Sobrang tahimik at angelic face niya nung panahong yun. Then triny na namin siya kausapin, shetttttt ang angas. :) Imagine her angelic face, sobrang angas ng personality and isa yun sa nagustuhan ko sa kanya. And we became barkada na, tska isa siya sa mga nagbibibgay buhay sa aming lahat. Ha-ha 1st day and 1st tambay namin is sa FEU gym. And super tawa lang kami that time, getting to know each other pa. Hihi Now na hindi ko na siya masyado nakakasama, isa pa rin siya sa mga kaibigan ko na rereply sayo pag nagsend ka ng sad face haha mababaw pero great feeling pa din kung alam mong may concern sayo. I can tell that everything's better when she's around. ☺

People change. Lahat naman nagbabago, sa una lang sila maaaring andyan para sa'yo. Sa una lang lang din masaya, tatagal mababago at mababago ang pagsasamahan niyo. Lalo na kung hindi mo sinasadyang umalis or lumipat kung saan.

In my case sabi nila, they don't imagine MT10 without me. Siguro ako yung Mayor nung block, ako yung gumagawa ng paraan for everyone, ako lang din yung may will na makipagfriends sa lahat and lahat sila kinakausap ko. 6 months. Anim na buwan ko lang sila nakasama (classroom) for a reason na kailangan ko umalis, magtransfer and sacrifice. Sobra akong nalungkot nung nalaman kong iiwan ko sila, so in 2 months inenjoy ko yung dalawang buwan na natitira habang nakakasama ko pa sila as blockmates. One thing na siguro isa pinaka-trinabaho ko for them yung makapanuod ng UAAP (do or die with La Salle) pero hindi pwede kse may NSTP that time, so I decided na kapalan ang mukha sa coordinator kahit gaano pa siya ka-terror kinausap ko siya. :-) *prouddd* And nangyari naman, everyone enjoyed kahit natalo kami that time. :( So back to my drama thingy.

Almost 2 sems ko na sila hindi nakakasama, and for that 6 months ko silang nakasama nung 1st year 1st sem namin, hindi pala sapat yun para makilala mo silang lahat. Akala ko kahit umalis ako, walang magbabago, pero people change from time to time talaga. Parang ang awkward pag minsang lumalabas kami, nagiging outcasts ka, syempre they have their own topic eh. 

Pero ngayong maraming akong naintindihan, na hindi lahat ay hindi kayang magbago, hindi lahat pang-forever minsan nagkataon lang na sila yung andyan. 

Hindi malaman kung saan tumungo,

Kasing labo ng tubig na umaagos,

Pangako mong sa puso’y tagos.

Sa ati’y walang umasa,

Pero tila ika’y nawalan nang pag-asa

Akala totoo lahat ng sabi mo,

Pagka’t ika’y nangako.

Hindi malaman kung saan tumungo,

Kasing labo ng tubig na umaagos,

Pangako mong sa puso'y tagos.