#khiron

İbykos ile Leylekler

Ibykos, Isa’dan önce 550 yıllarında yaşamış bir şairdi. Şiirlerinden bazıları günümüze kadar gelmiştir.

Ibykos, bir gün Korinthos yakınlarında soyguncuların saldırısına uğrayıp öldürüldü, ölürken bir leylek sürüsü geçti başının üstünden. Ibykos, onlara bakarak, “Beni kimler öldürüyor, gördünüz. Öcümü alın,” dedi.

Bir süre sonra, Korinthos’taki açık hava tiyatrosunda oyun oynanırken havada leylekler belirdi. Onları gören seyircilerden biıi dayanamayıp ayağa fırladı: “Ibykos’un leylekleri bunlar. Onun öcünü alacaklar!” diye bağırdı, öteki seyirciler böylece, onun soygunculardan biri olduğunu anladılar. Suç ortaklarını da öğrenip hepsini öldürdüler.

Kallisto

Kallisto, Arkadia kıralı Lykaion’un kızıydı. Zeus bîr gün Lykaion’a yemeğe gelmişti. Nedendir bilinmez, kıral, tanrılar tanrısına insan eti yedirmeye kalktı. Zeus, bunu sezince küplere bindi Lykaion’ıı bir kurt yapıverdi.

Bir süre sonra Zeus, Kallisto yu ormanda avlanırken gördü; hemen tutulu verdi kızcağıza. Hera, Kallisto’nun Zeus’tan bir çocuk doğurduğunu öğrenir öğrenmez onu ayı biçimine soktu. Bununla da yetinmedi yüce tanrıça, ne yaptıysa, yaptı, Kallisto’yla oğlu Arkas’ı karşı karşıya getirdi. İsteği, Arkas’ın ayı biçimindeki annesini tanımayıp öldürmesiydi. Ama Zeus; daha çabuk davrandı. Kallisto’yu kaptığı gibi gökyüzüne, yıldızların arasına koydu. Aradan zaman geçti; Arkas da ayı kılığında annesinin yanına yerleştirildi. Birine Büyük Ayı, ötekine de Küçük Ayı adı verildi.

Hera, anneyle oğulun böyle yıldızlar arasına konduklarını görünce daha da öfkelendi. Gidip Pçseidon’la konuştu. Denizler tanrısı, Büyük Ayı’yla Küçük. Ayı’nın Öteki yıldızlar gibi denize inmelerini yasak etti. O gün bugündür, Kallisto ile Arkas hiç yerlerinden kımıldamazlar.

Khiron

Khirori, Kentaur’lardan biriydi; ama soydaşlarına hiç benzemezdi. Öteki Kentaur’lar gibi yırtıcı, azgın bir yaratık değil, bilge bir öğretmendi. Akhilleus ile avcı Aktaion, onun öğrencilerinden sadece birkaçıydı. Khiron üstelik ölümsüzdü de; “ama sonunda öldü. Onun ölümüne istemeyerek Herakles sebep olmuştur.

Herakles’in Kentaur’lar içinde Pholos adlı bir arkadaşı vardı. Bir gün Pholosun yanına gitti Herakles. “Çok susadım” dedi, “senin şu şarabından ver de içeyim biraz.”

Ünlü kahramanın içmek istediği şarap, Kentaur’ların ortak malıydı. Kendilerinden başka kimse içemezdi o içkiyi; ama Pholos dayanamadı, arkadaşına biraz şarap verdi.

Sarabil kokusunu alan bütün Kentaur’lar hemen geldiler. Herakles’ten öç almak, onu öldürmek istiyorlardı. Büyük bir kavga çıktı; Herakles hepsini yere serdi. Bu arada istemeden bir kenarda duran Khirbnü da yaraladı. Ne kadar uğraştılarsa iyileştiremediler Khiron’u; Zeus da böyle acı çektirmektense onu öldürmeyi daha uygun buldu.

Loto, Titan Phoibe’nin kızıydı. Zeus, onu görünce duramadı, -hemen çapkınlığını gösterdi. Bir süre seviştiler. Sonunda Leto’nun gebo kaldığını anladı yüce Zeus; karısının hışmından korkup zavallıcığı tek başına bıraktı.

Ne yapacağını şaşıran Leto, hangi ülkeye gittiyse yakınlık görmedi. Herkes biliyordu Hera’nın kıskançlığını; bu yüzden de kimse genç kadının kendi ülkesinde doğum yapmasını istemiyordu.

Leto, umutsuzluk içinde dolaşıp dururken dalgalarla rüzgârların oradan oraya sürüklediği yüzen bir adaya rasladı. Çorak bir adaydı bu, her yanı kayalarla örtülmüştü. Delos adındaki küçük toprak parçasından izin istedi Leto, “Gelip orada doğum yapabilir miyim?” diye sordu. Ada, kendisine kucağını açınca hemen adımını attı Delos’a. Tam o anda dört sütun yükseldi denizin dibinden, adanın artık kımıldamamasını sağladı.

Leto, iki çocuk doğurdu. Birine Artemis, ötekine de Phoibos Apollon denildi. Yıllar sonra iki çocuk Olympos’a çıkıp tanrılar arasında yer aldılar.

Linos

Apollon ile Psamathe’nin oğullan olan Linos, küçük yaşta annesi tarafından terkedildi. Çobanların arasında büyüyen Linos’u genç yaşta köpekler parçalayıp öldürmüştü.

İbykos ile Leylekler, Kallisto, Khiron ve Linos

İbykos ile Leylekler

Ibykos, Isa’dan önce 550 yıllarında yaşamış bir şairdi. Şiirlerinden bazıları günümüze kadar gelmiştir.

Ibykos, bir gün Korinthos yakınlarında soyguncuların saldırısına uğrayıp öldürüldü, ölürken bir leylek sürüsü geçti başının üstünden. Ibykos, onlara bakarak, “Beni kimler öldürüyor, gördünüz. Öcümü alın,” dedi.

Bir süre sonra, Korinthos’taki açık hava tiyatrosunda oyun oynanırken havada leylekler belirdi. Onları gören seyircilerden biıi dayanamayıp ayağa fırladı: “Ibykos’un leylekleri bunlar. Onun öcünü alacaklar!” diye bağırdı, öteki seyirciler böylece, onun soygunculardan biri olduğunu anladılar. Suç ortaklarını da öğrenip hepsini öldürdüler.

Kallisto

Kallisto, Arkadia kıralı Lykaion’un kızıydı. Zeus bîr gün Lykaion’a yemeğe gelmişti. Nedendir bilinmez, kıral, tanrılar tanrısına insan eti yedirmeye kalktı. Zeus, bunu sezince küplere bindi Lykaion’ıı bir kurt yapıverdi.

Bir süre sonra Zeus, Kallisto yu ormanda avlanırken gördü; hemen tutulu verdi kızcağıza. Hera, Kallisto’nun Zeus’tan bir çocuk doğurduğunu öğrenir öğrenmez onu ayı biçimine soktu. Bununla da yetinmedi yüce tanrıça, ne yaptıysa, yaptı, Kallisto’yla oğlu Arkas’ı karşı karşıya getirdi. İsteği, Arkas’ın ayı biçimindeki annesini tanımayıp öldürmesiydi. Ama Zeus; daha çabuk davrandı. Kallisto’yu kaptığı gibi gökyüzüne, yıldızların arasına koydu. Aradan zaman geçti; Arkas da ayı kılığında annesinin yanına yerleştirildi. Birine Büyük Ayı, ötekine de Küçük Ayı adı verildi.

Hera, anneyle oğulun böyle yıldızlar arasına konduklarını görünce daha da öfkelendi. Gidip Pçseidon’la konuştu. Denizler tanrısı, Büyük Ayı’yla Küçük. Ayı’nın Öteki yıldızlar gibi denize inmelerini yasak etti. O gün bugündür, Kallisto ile Arkas hiç yerlerinden kımıldamazlar.

Khiron

Khirori, Kentaur’lardan biriydi; ama soydaşlarına hiç benzemezdi. Öteki Kentaur’lar gibi yırtıcı, azgın bir yaratık değil, bilge bir öğretmendi. Akhilleus ile avcı Aktaion, onun öğrencilerinden sadece birkaçıydı. Khiron üstelik ölümsüzdü de; “ama sonunda öldü. Onun ölümüne istemeyerek Herakles sebep olmuştur.

Herakles’in Kentaur’lar içinde Pholos adlı bir arkadaşı vardı. Bir gün Pholosun yanına gitti Herakles. “Çok susadım” dedi, “senin şu şarabından ver de içeyim biraz.”

Ünlü kahramanın içmek istediği şarap, Kentaur’ların ortak malıydı. Kendilerinden başka kimse içemezdi o içkiyi; ama Pholos dayanamadı, arkadaşına biraz şarap verdi.

Sarabil kokusunu alan bütün Kentaur’lar hemen geldiler. Herakles’ten öç almak, onu öldürmek istiyorlardı. Büyük bir kavga çıktı; Herakles hepsini yere serdi. Bu arada istemeden bir kenarda duran Khirbnü da yaraladı. Ne kadar uğraştılarsa iyileştiremediler Khiron’u; Zeus da böyle acı çektirmektense onu öldürmeyi daha uygun buldu.

Loto, Titan Phoibe’nin kızıydı. Zeus, onu görünce duramadı, -hemen çapkınlığını gösterdi. Bir süre seviştiler. Sonunda Leto’nun gebo kaldığını anladı yüce Zeus; karısının hışmından korkup zavallıcığı tek başına bıraktı.

Ne yapacağını şaşıran Leto, hangi ülkeye gittiyse yakınlık görmedi. Herkes biliyordu Hera’nın kıskançlığını; bu yüzden de kimse genç kadının kendi ülkesinde doğum yapmasını istemiyordu.

Leto, umutsuzluk içinde dolaşıp dururken dalgalarla rüzgârların oradan oraya sürüklediği yüzen bir adaya rasladı. Çorak bir adaydı bu, her yanı kayalarla örtülmüştü. Delos adındaki küçük toprak parçasından izin istedi Leto, “Gelip orada doğum yapabilir miyim?” diye sordu. Ada, kendisine kucağını açınca hemen adımını attı Delos’a. Tam o anda dört sütun yükseldi denizin dibinden, adanın artık kımıldamamasını sağladı.

Leto, iki çocuk doğurdu. Birine Artemis, ötekine de Phoibos Apollon denildi. Yıllar sonra iki çocuk Olympos’a çıkıp tanrılar arasında yer aldılar.

Linos

Apollon ile Psamathe’nin oğullan olan Linos, küçük yaşta annesi tarafından terkedildi. Çobanların arasında büyüyen Linos’u genç yaşta köpekler parçalayıp öldürmüştü.

İbykos ile Leylekler

Ibykos, Isa’dan önce 550 yıllarında yaşamış bir şairdi. Şiirlerinden bazıları günümüze kadar gelmiştir.

Ibykos, bir gün Korinthos yakınlarında soyguncuların saldırısına uğrayıp öldürüldü, ölürken bir leylek sürüsü geçti başının üstünden. Ibykos, onlara bakarak, “Beni kimler öldürüyor, gördünüz. Öcümü alın,” dedi.

Bir süre sonra, Korinthos’taki açık hava tiyatrosunda oyun oynanırken havada leylekler belirdi. Onları gören seyircilerden biıi dayanamayıp ayağa fırladı: “Ibykos’un leylekleri bunlar. Onun öcünü alacaklar!” diye bağırdı, öteki seyirciler böylece, onun soygunculardan biri olduğunu anladılar. Suç ortaklarını da öğrenip hepsini öldürdüler.

Kallisto

Kallisto, Arkadia kıralı Lykaion’un kızıydı. Zeus bîr gün Lykaion’a yemeğe gelmişti. Nedendir bilinmez, kıral, tanrılar tanrısına insan eti yedirmeye kalktı. Zeus, bunu sezince küplere bindi Lykaion’ıı bir kurt yapıverdi.

Bir süre sonra Zeus, Kallisto yu ormanda avlanırken gördü; hemen tutulu verdi kızcağıza. Hera, Kallisto’nun Zeus’tan bir çocuk doğurduğunu öğrenir öğrenmez onu ayı biçimine soktu. Bununla da yetinmedi yüce tanrıça, ne yaptıysa, yaptı, Kallisto’yla oğlu Arkas’ı karşı karşıya getirdi. İsteği, Arkas’ın ayı biçimindeki annesini tanımayıp öldürmesiydi. Ama Zeus; daha çabuk davrandı. Kallisto’yu kaptığı gibi gökyüzüne, yıldızların arasına koydu. Aradan zaman geçti; Arkas da ayı kılığında annesinin yanına yerleştirildi. Birine Büyük Ayı, ötekine de Küçük Ayı adı verildi.

Hera, anneyle oğulun böyle yıldızlar arasına konduklarını görünce daha da öfkelendi. Gidip Pçseidon’la konuştu. Denizler tanrısı, Büyük Ayı’yla Küçük. Ayı’nın Öteki yıldızlar gibi denize inmelerini yasak etti. O gün bugündür, Kallisto ile Arkas hiç yerlerinden kımıldamazlar.

Khiron

Khirori, Kentaur’lardan biriydi; ama soydaşlarına hiç benzemezdi. Öteki Kentaur’lar gibi yırtıcı, azgın bir yaratık değil, bilge bir öğretmendi. Akhilleus ile avcı Aktaion, onun öğrencilerinden sadece birkaçıydı. Khiron üstelik ölümsüzdü de; “ama sonunda öldü. Onun ölümüne istemeyerek Herakles sebep olmuştur.

Herakles’in Kentaur’lar içinde Pholos adlı bir arkadaşı vardı. Bir gün Pholosun yanına gitti Herakles. “Çok susadım” dedi, “senin şu şarabından ver de içeyim biraz.”

Ünlü kahramanın içmek istediği şarap, Kentaur’ların ortak malıydı. Kendilerinden başka kimse içemezdi o içkiyi; ama Pholos dayanamadı, arkadaşına biraz şarap verdi.

Sarabil kokusunu alan bütün Kentaur’lar hemen geldiler. Herakles’ten öç almak, onu öldürmek istiyorlardı. Büyük bir kavga çıktı; Herakles hepsini yere serdi. Bu arada istemeden bir kenarda duran Khirbnü da yaraladı. Ne kadar uğraştılarsa iyileştiremediler Khiron’u; Zeus da böyle acı çektirmektense onu öldürmeyi daha uygun buldu.

Loto, Titan Phoibe’nin kızıydı. Zeus, onu görünce duramadı, -hemen çapkınlığını gösterdi. Bir süre seviştiler. Sonunda Leto’nun gebo kaldığını anladı yüce Zeus; karısının hışmından korkup zavallıcığı tek başına bıraktı.

Ne yapacağını şaşıran Leto, hangi ülkeye gittiyse yakınlık görmedi. Herkes biliyordu Hera’nın kıskançlığını; bu yüzden de kimse genç kadının kendi ülkesinde doğum yapmasını istemiyordu.

Leto, umutsuzluk içinde dolaşıp dururken dalgalarla rüzgârların oradan oraya sürüklediği yüzen bir adaya rasladı. Çorak bir adaydı bu, her yanı kayalarla örtülmüştü. Delos adındaki küçük toprak parçasından izin istedi Leto, “Gelip orada doğum yapabilir miyim?” diye sordu. Ada, kendisine kucağını açınca hemen adımını attı Delos’a. Tam o anda dört sütun yükseldi denizin dibinden, adanın artık kımıldamamasını sağladı.

Leto, iki çocuk doğurdu. Birine Artemis, ötekine de Phoibos Apollon denildi. Yıllar sonra iki çocuk Olympos’a çıkıp tanrılar arasında yer aldılar.

Linos

Apollon ile Psamathe’nin oğullan olan Linos, küçük yaşta annesi tarafından terkedildi. Çobanların arasında büyüyen Linos’u genç yaşta köpekler parçalayıp öldürmüştü.

İbykos ile Leylekler

Ibykos, Isa’dan önce 550 yıllarında yaşamış bir şairdi. Şiirlerinden bazıları günümüze kadar gelmiştir.

Ibykos, bir gün Korinthos yakınlarında soyguncuların saldırısına uğrayıp öldürüldü, ölürken bir leylek sürüsü geçti başının üstünden. Ibykos, onlara bakarak, “Beni kimler öldürüyor, gördünüz. Öcümü alın,” dedi.

Bir süre sonra, Korinthos’taki açık hava tiyatrosunda oyun oynanırken havada leylekler belirdi. Onları gören seyircilerden biıi dayanamayıp ayağa fırladı: “Ibykos’un leylekleri bunlar. Onun öcünü alacaklar!” diye bağırdı, öteki seyirciler böylece, onun soygunculardan biri olduğunu anladılar. Suç ortaklarını da öğrenip hepsini öldürdüler.

Kallisto

Kallisto, Arkadia kıralı Lykaion’un kızıydı. Zeus bîr gün Lykaion’a yemeğe gelmişti. Nedendir bilinmez, kıral, tanrılar tanrısına insan eti yedirmeye kalktı. Zeus, bunu sezince küplere bindi Lykaion’ıı bir kurt yapıverdi.

Bir süre sonra Zeus, Kallisto yu ormanda avlanırken gördü; hemen tutulu verdi kızcağıza. Hera, Kallisto’nun Zeus’tan bir çocuk doğurduğunu öğrenir öğrenmez onu ayı biçimine soktu. Bununla da yetinmedi yüce tanrıça, ne yaptıysa, yaptı, Kallisto’yla oğlu Arkas’ı karşı karşıya getirdi. İsteği, Arkas’ın ayı biçimindeki annesini tanımayıp öldürmesiydi. Ama Zeus; daha çabuk davrandı. Kallisto’yu kaptığı gibi gökyüzüne, yıldızların arasına koydu. Aradan zaman geçti; Arkas da ayı kılığında annesinin yanına yerleştirildi. Birine Büyük Ayı, ötekine de Küçük Ayı adı verildi.

Hera, anneyle oğulun böyle yıldızlar arasına konduklarını görünce daha da öfkelendi. Gidip Pçseidon’la konuştu. Denizler tanrısı, Büyük Ayı’yla Küçük. Ayı’nın Öteki yıldızlar gibi denize inmelerini yasak etti. O gün bugündür, Kallisto ile Arkas hiç yerlerinden kımıldamazlar.

Khiron

Khirori, Kentaur’lardan biriydi; ama soydaşlarına hiç benzemezdi. Öteki Kentaur’lar gibi yırtıcı, azgın bir yaratık değil, bilge bir öğretmendi. Akhilleus ile avcı Aktaion, onun öğrencilerinden sadece birkaçıydı. Khiron üstelik ölümsüzdü de; “ama sonunda öldü. Onun ölümüne istemeyerek Herakles sebep olmuştur.

Herakles’in Kentaur’lar içinde Pholos adlı bir arkadaşı vardı. Bir gün Pholosun yanına gitti Herakles. “Çok susadım” dedi, “senin şu şarabından ver de içeyim biraz.”

Ünlü kahramanın içmek istediği şarap, Kentaur’ların ortak malıydı. Kendilerinden başka kimse içemezdi o içkiyi; ama Pholos dayanamadı, arkadaşına biraz şarap verdi.

Sarabil kokusunu alan bütün Kentaur’lar hemen geldiler. Herakles’ten öç almak, onu öldürmek istiyorlardı. Büyük bir kavga çıktı; Herakles hepsini yere serdi. Bu arada istemeden bir kenarda duran Khirbnü da yaraladı. Ne kadar uğraştılarsa iyileştiremediler Khiron’u; Zeus da böyle acı çektirmektense onu öldürmeyi daha uygun buldu.

Loto, Titan Phoibe’nin kızıydı. Zeus, onu görünce duramadı, -hemen çapkınlığını gösterdi. Bir süre seviştiler. Sonunda Leto’nun gebo kaldığını anladı yüce Zeus; karısının hışmından korkup zavallıcığı tek başına bıraktı.

Ne yapacağını şaşıran Leto, hangi ülkeye gittiyse yakınlık görmedi. Herkes biliyordu Hera’nın kıskançlığını; bu yüzden de kimse genç kadının kendi ülkesinde doğum yapmasını istemiyordu.

Leto, umutsuzluk içinde dolaşıp dururken dalgalarla rüzgârların oradan oraya sürüklediği yüzen bir adaya rasladı. Çorak bir adaydı bu, her yanı kayalarla örtülmüştü. Delos adındaki küçük toprak parçasından izin istedi Leto, “Gelip orada doğum yapabilir miyim?” diye sordu. Ada, kendisine kucağını açınca hemen adımını attı Delos’a. Tam o anda dört sütun yükseldi denizin dibinden, adanın artık kımıldamamasını sağladı.

Leto, iki çocuk doğurdu. Birine Artemis, ötekine de Phoibos Apollon denildi. Yıllar sonra iki çocuk Olympos’a çıkıp tanrılar arasında yer aldılar.

Linos

Apollon ile Psamathe’nin oğullan olan Linos, küçük yaşta annesi tarafından terkedildi. Çobanların arasında büyüyen Linos’u genç yaşta köpekler parçalayıp öldürmüştü.

İbykos ile Leylekler

Ibykos, Isa’dan önce 550 yıllarında yaşamış bir şairdi. Şiirlerinden bazıları günümüze kadar gelmiştir.

Ibykos, bir gün Korinthos yakınlarında soyguncuların saldırısına uğrayıp öldürüldü, ölürken bir leylek sürüsü geçti başının üstünden. Ibykos, onlara bakarak, “Beni kimler öldürüyor, gördünüz. Öcümü alın,” dedi.

Bir süre sonra, Korinthos’taki açık hava tiyatrosunda oyun oynanırken havada leylekler belirdi. Onları gören seyircilerden biıi dayanamayıp ayağa fırladı: “Ibykos’un leylekleri bunlar. Onun öcünü alacaklar!” diye bağırdı, öteki seyirciler böylece, onun soygunculardan biri olduğunu anladılar. Suç ortaklarını da öğrenip hepsini öldürdüler.

Kallisto

Kallisto, Arkadia kıralı Lykaion’un kızıydı. Zeus bîr gün Lykaion’a yemeğe gelmişti. Nedendir bilinmez, kıral, tanrılar tanrısına insan eti yedirmeye kalktı. Zeus, bunu sezince küplere bindi Lykaion’ıı bir kurt yapıverdi.

Bir süre sonra Zeus, Kallisto yu ormanda avlanırken gördü; hemen tutulu verdi kızcağıza. Hera, Kallisto’nun Zeus’tan bir çocuk doğurduğunu öğrenir öğrenmez onu ayı biçimine soktu. Bununla da yetinmedi yüce tanrıça, ne yaptıysa, yaptı, Kallisto’yla oğlu Arkas’ı karşı karşıya getirdi. İsteği, Arkas’ın ayı biçimindeki annesini tanımayıp öldürmesiydi. Ama Zeus; daha çabuk davrandı. Kallisto’yu kaptığı gibi gökyüzüne, yıldızların arasına koydu. Aradan zaman geçti; Arkas da ayı kılığında annesinin yanına yerleştirildi. Birine Büyük Ayı, ötekine de Küçük Ayı adı verildi.

Hera, anneyle oğulun böyle yıldızlar arasına konduklarını görünce daha da öfkelendi. Gidip Pçseidon’la konuştu. Denizler tanrısı, Büyük Ayı’yla Küçük. Ayı’nın Öteki yıldızlar gibi denize inmelerini yasak etti. O gün bugündür, Kallisto ile Arkas hiç yerlerinden kımıldamazlar.

Khiron

Khirori, Kentaur’lardan biriydi; ama soydaşlarına hiç benzemezdi. Öteki Kentaur’lar gibi yırtıcı, azgın bir yaratık değil, bilge bir öğretmendi. Akhilleus ile avcı Aktaion, onun öğrencilerinden sadece birkaçıydı. Khiron üstelik ölümsüzdü de; “ama sonunda öldü. Onun ölümüne istemeyerek Herakles sebep olmuştur.

Herakles’in Kentaur’lar içinde Pholos adlı bir arkadaşı vardı. Bir gün Pholosun yanına gitti Herakles. “Çok susadım” dedi, “senin şu şarabından ver de içeyim biraz.”

Ünlü kahramanın içmek istediği şarap, Kentaur’ların ortak malıydı. Kendilerinden başka kimse içemezdi o içkiyi; ama Pholos dayanamadı, arkadaşına biraz şarap verdi.

Sarabil kokusunu alan bütün Kentaur’lar hemen geldiler. Herakles’ten öç almak, onu öldürmek istiyorlardı. Büyük bir kavga çıktı; Herakles hepsini yere serdi. Bu arada istemeden bir kenarda duran Khirbnü da yaraladı. Ne kadar uğraştılarsa iyileştiremediler Khiron’u; Zeus da böyle acı çektirmektense onu öldürmeyi daha uygun buldu.

Loto, Titan Phoibe’nin kızıydı. Zeus, onu görünce duramadı, -hemen çapkınlığını gösterdi. Bir süre seviştiler. Sonunda Leto’nun gebo kaldığını anladı yüce Zeus; karısının hışmından korkup zavallıcığı tek başına bıraktı.

Ne yapacağını şaşıran Leto, hangi ülkeye gittiyse yakınlık görmedi. Herkes biliyordu Hera’nın kıskançlığını; bu yüzden de kimse genç kadının kendi ülkesinde doğum yapmasını istemiyordu.

Leto, umutsuzluk içinde dolaşıp dururken dalgalarla rüzgârların oradan oraya sürüklediği yüzen bir adaya rasladı. Çorak bir adaydı bu, her yanı kayalarla örtülmüştü. Delos adındaki küçük toprak parçasından izin istedi Leto, “Gelip orada doğum yapabilir miyim?” diye sordu. Ada, kendisine kucağını açınca hemen adımını attı Delos’a. Tam o anda dört sütun yükseldi denizin dibinden, adanın artık kımıldamamasını sağladı.

Leto, iki çocuk doğurdu. Birine Artemis, ötekine de Phoibos Apollon denildi. Yıllar sonra iki çocuk Olympos’a çıkıp tanrılar arasında yer aldılar.

Linos

Apollon ile Psamathe’nin oğullan olan Linos, küçük yaşta annesi tarafından terkedildi. Çobanların arasında büyüyen Linos’u genç yaşta köpekler parçalayıp öldürmüştü.

İbykos ile Leylekler, Kallisto, Khiron ve Linos

İbykos ile Leylekler

Ibykos, Isa’dan önce 550 yıllarında yaşamış bir şairdi. Şiirlerinden bazıları günümüze kadar gelmiştir.

Ibykos, bir gün Korinthos yakınlarında soyguncuların saldırısına uğrayıp öldürüldü, ölürken bir leylek sürüsü geçti başının üstünden. Ibykos, onlara bakarak, “Beni kimler öldürüyor, gördünüz. Öcümü alın,” dedi.

Bir süre sonra, Korinthos’taki açık hava tiyatrosunda oyun oynanırken havada leylekler belirdi. Onları gören seyircilerden biıi dayanamayıp ayağa fırladı: “Ibykos’un leylekleri bunlar. Onun öcünü alacaklar!” diye bağırdı, öteki seyirciler böylece, onun soygunculardan biri olduğunu anladılar. Suç ortaklarını da öğrenip hepsini öldürdüler.

Kallisto

Kallisto, Arkadia kıralı Lykaion’un kızıydı. Zeus bîr gün Lykaion’a yemeğe gelmişti. Nedendir bilinmez, kıral, tanrılar tanrısına insan eti yedirmeye kalktı. Zeus, bunu sezince küplere bindi Lykaion’ıı bir kurt yapıverdi.

Bir süre sonra Zeus, Kallisto yu ormanda avlanırken gördü; hemen tutulu verdi kızcağıza. Hera, Kallisto’nun Zeus’tan bir çocuk doğurduğunu öğrenir öğrenmez onu ayı biçimine soktu. Bununla da yetinmedi yüce tanrıça, ne yaptıysa, yaptı, Kallisto’yla oğlu Arkas’ı karşı karşıya getirdi. İsteği, Arkas’ın ayı biçimindeki annesini tanımayıp öldürmesiydi. Ama Zeus; daha çabuk davrandı. Kallisto’yu kaptığı gibi gökyüzüne, yıldızların arasına koydu. Aradan zaman geçti; Arkas da ayı kılığında annesinin yanına yerleştirildi. Birine Büyük Ayı, ötekine de Küçük Ayı adı verildi.

Hera, anneyle oğulun böyle yıldızlar arasına konduklarını görünce daha da öfkelendi. Gidip Pçseidon’la konuştu. Denizler tanrısı, Büyük Ayı’yla Küçük. Ayı’nın Öteki yıldızlar gibi denize inmelerini yasak etti. O gün bugündür, Kallisto ile Arkas hiç yerlerinden kımıldamazlar.

Khiron

Khirori, Kentaur’lardan biriydi; ama soydaşlarına hiç benzemezdi. Öteki Kentaur’lar gibi yırtıcı, azgın bir yaratık değil, bilge bir öğretmendi. Akhilleus ile avcı Aktaion, onun öğrencilerinden sadece birkaçıydı. Khiron üstelik ölümsüzdü de; “ama sonunda öldü. Onun ölümüne istemeyerek Herakles sebep olmuştur.

Herakles’in Kentaur’lar içinde Pholos adlı bir arkadaşı vardı. Bir gün Pholosun yanına gitti Herakles. “Çok susadım” dedi, “senin şu şarabından ver de içeyim biraz.”

Ünlü kahramanın içmek istediği şarap, Kentaur’ların ortak malıydı. Kendilerinden başka kimse içemezdi o içkiyi; ama Pholos dayanamadı, arkadaşına biraz şarap verdi.

Sarabil kokusunu alan bütün Kentaur’lar hemen geldiler. Herakles’ten öç almak, onu öldürmek istiyorlardı. Büyük bir kavga çıktı; Herakles hepsini yere serdi. Bu arada istemeden bir kenarda duran Khirbnü da yaraladı. Ne kadar uğraştılarsa iyileştiremediler Khiron’u; Zeus da böyle acı çektirmektense onu öldürmeyi daha uygun buldu.

Loto, Titan Phoibe’nin kızıydı. Zeus, onu görünce duramadı, -hemen çapkınlığını gösterdi. Bir süre seviştiler. Sonunda Leto’nun gebo kaldığını anladı yüce Zeus; karısının hışmından korkup zavallıcığı tek başına bıraktı.

Ne yapacağını şaşıran Leto, hangi ülkeye gittiyse yakınlık görmedi. Herkes biliyordu Hera’nın kıskançlığını; bu yüzden de kimse genç kadının kendi ülkesinde doğum yapmasını istemiyordu.

Leto, umutsuzluk içinde dolaşıp dururken dalgalarla rüzgârların oradan oraya sürüklediği yüzen bir adaya rasladı. Çorak bir adaydı bu, her yanı kayalarla örtülmüştü. Delos adındaki küçük toprak parçasından izin istedi Leto, “Gelip orada doğum yapabilir miyim?” diye sordu. Ada, kendisine kucağını açınca hemen adımını attı Delos’a. Tam o anda dört sütun yükseldi denizin dibinden, adanın artık kımıldamamasını sağladı.

Leto, iki çocuk doğurdu. Birine Artemis, ötekine de Phoibos Apollon denildi. Yıllar sonra iki çocuk Olympos’a çıkıp tanrılar arasında yer aldılar.

Linos

Apollon ile Psamathe’nin oğullan olan Linos, küçük yaşta annesi tarafından terkedildi. Çobanların arasında büyüyen Linos’u genç yaşta köpekler parçalayıp öldürmüştü.

İbykos ile Leylekler

Ibykos, Isa’dan önce 550 yıllarında yaşamış bir şairdi. Şiirlerinden bazıları günümüze kadar gelmiştir.

Ibykos, bir gün Korinthos yakınlarında soyguncuların saldırısına uğrayıp öldürüldü, ölürken bir leylek sürüsü geçti başının üstünden. Ibykos, onlara bakarak, “Beni kimler öldürüyor, gördünüz. Öcümü alın,” dedi.

Bir süre sonra, Korinthos’taki açık hava tiyatrosunda oyun oynanırken havada leylekler belirdi. Onları gören seyircilerden biıi dayanamayıp ayağa fırladı: “Ibykos’un leylekleri bunlar. Onun öcünü alacaklar!” diye bağırdı, öteki seyirciler böylece, onun soygunculardan biri olduğunu anladılar. Suç ortaklarını da öğrenip hepsini öldürdüler.

Kallisto

Kallisto, Arkadia kıralı Lykaion’un kızıydı. Zeus bîr gün Lykaion’a yemeğe gelmişti. Nedendir bilinmez, kıral, tanrılar tanrısına insan eti yedirmeye kalktı. Zeus, bunu sezince küplere bindi Lykaion’ıı bir kurt yapıverdi.

Bir süre sonra Zeus, Kallisto yu ormanda avlanırken gördü; hemen tutulu verdi kızcağıza. Hera, Kallisto’nun Zeus’tan bir çocuk doğurduğunu öğrenir öğrenmez onu ayı biçimine soktu. Bununla da yetinmedi yüce tanrıça, ne yaptıysa, yaptı, Kallisto’yla oğlu Arkas’ı karşı karşıya getirdi. İsteği, Arkas’ın ayı biçimindeki annesini tanımayıp öldürmesiydi. Ama Zeus; daha çabuk davrandı. Kallisto’yu kaptığı gibi gökyüzüne, yıldızların arasına koydu. Aradan zaman geçti; Arkas da ayı kılığında annesinin yanına yerleştirildi. Birine Büyük Ayı, ötekine de Küçük Ayı adı verildi.

Hera, anneyle oğulun böyle yıldızlar arasına konduklarını görünce daha da öfkelendi. Gidip Pçseidon’la konuştu. Denizler tanrısı, Büyük Ayı’yla Küçük. Ayı’nın Öteki yıldızlar gibi denize inmelerini yasak etti. O gün bugündür, Kallisto ile Arkas hiç yerlerinden kımıldamazlar.

Khiron

Khirori, Kentaur’lardan biriydi; ama soydaşlarına hiç benzemezdi. Öteki Kentaur’lar gibi yırtıcı, azgın bir yaratık değil, bilge bir öğretmendi. Akhilleus ile avcı Aktaion, onun öğrencilerinden sadece birkaçıydı. Khiron üstelik ölümsüzdü de; “ama sonunda öldü. Onun ölümüne istemeyerek Herakles sebep olmuştur.

Herakles’in Kentaur’lar içinde Pholos adlı bir arkadaşı vardı. Bir gün Pholosun yanına gitti Herakles. “Çok susadım” dedi, “senin şu şarabından ver de içeyim biraz.”

Ünlü kahramanın içmek istediği şarap, Kentaur’ların ortak malıydı. Kendilerinden başka kimse içemezdi o içkiyi; ama Pholos dayanamadı, arkadaşına biraz şarap verdi.

Sarabil kokusunu alan bütün Kentaur’lar hemen geldiler. Herakles’ten öç almak, onu öldürmek istiyorlardı. Büyük bir kavga çıktı; Herakles hepsini yere serdi. Bu arada istemeden bir kenarda duran Khirbnü da yaraladı. Ne kadar uğraştılarsa iyileştiremediler Khiron’u; Zeus da böyle acı çektirmektense onu öldürmeyi daha uygun buldu.

Loto, Titan Phoibe’nin kızıydı. Zeus, onu görünce duramadı, -hemen çapkınlığını gösterdi. Bir süre seviştiler. Sonunda Leto’nun gebo kaldığını anladı yüce Zeus; karısının hışmından korkup zavallıcığı tek başına bıraktı.

Ne yapacağını şaşıran Leto, hangi ülkeye gittiyse yakınlık görmedi. Herkes biliyordu Hera’nın kıskançlığını; bu yüzden de kimse genç kadının kendi ülkesinde doğum yapmasını istemiyordu.

Leto, umutsuzluk içinde dolaşıp dururken dalgalarla rüzgârların oradan oraya sürüklediği yüzen bir adaya rasladı. Çorak bir adaydı bu, her yanı kayalarla örtülmüştü. Delos adındaki küçük toprak parçasından izin istedi Leto, “Gelip orada doğum yapabilir miyim?” diye sordu. Ada, kendisine kucağını açınca hemen adımını attı Delos’a. Tam o anda dört sütun yükseldi denizin dibinden, adanın artık kımıldamamasını sağladı.

Leto, iki çocuk doğurdu. Birine Artemis, ötekine de Phoibos Apollon denildi. Yıllar sonra iki çocuk Olympos’a çıkıp tanrılar arasında yer aldılar.

Linos

Apollon ile Psamathe’nin oğullan olan Linos, küçük yaşta annesi tarafından terkedildi. Çobanların arasında büyüyen Linos’u genç yaşta köpekler parçalayıp öldürmüştü.