#keyria

Me: “I’m more active on my side blog”

Also me: has not posted in literal years

“I want a gown made of clouds…”

sometimes he has to wash the paint off, you know? so his wife can see his whole face <3

1: Keyria

Imię: 'Keyria' Key Gatson, ale porzuciła swoje nazwisko dla własnego bezpieczeństwa. Rasa: Opętana : dziewczyna jest zwykłym człowiekiem, ale zaklęto w niej demona, który udostępnia jej część swoich mocy. Wiek: Wygląda na 19 lat, ponieważ jej ciało przestało się starzeć i zawsze będzie wyglądać tak samo. Tak naprawdę ma 22. Pochodzenie: Dziewczyna urodziła się w niewielkiej mieścinie na dalekim wschodzie. Jej rodzice nie byli zbytnio bogaci a przez to, że dziewczyna urodziła się z bardzo słabą odpornością większość pieniędzy wydawali na jej leczenie. Umiejętności: Dziewczyna dopiero uczy się obsługiwać jakąkolwiek broń, nie idzie jej to za dobrze z powodu jej wątłej siły. Posiada jednak dar, który udostępnia jej zaklęty demon. W momentach zagrożenia dziewczyna wytwarza wkoło siebie aurę zagrożenia i wywołuje u wszystkich istot panikę. Z początku jest ona lekka, uczucie świerzbienia w głowie, jakby ktoś obserwował cię za plecami. Coś groźnego. Im dłużej i bliżej przebywa osoba w jej aurze tym uczucie strachu i paniki narasta. Przeciwnik nie potrafi sobie odpowiedzieć co stwarza to zagrożenie, ale z każdą chwilą wzrasta niepokój i strach o własne życie. W końcu jedynym racjonalnym wyjściem jest ucieczka. Im dłużej stawia się opór tym mocniejsze jest gryzące uczucie w głowie na karku i w klatce, jakby na skraju wzroku czaiła się nieuchwytna dla oczu bestia, która czeka na odpowiednią chwilę by rozszarpać przeciwnika na strzępy i zadać długą śmierć w agonii. Zazwyczaj dziewczyna może tę moc kontrolować, ale czasem demon sam decyduje czy towarzystwo, w którym się obraca jest dla niego bezpieczne. Dziewczyna jest dla niego jak powłoka i wolałby by pozostała nienaruszona. W bardzo skrajnych przypadkach jej dar może powodować śmierć. Jeśli jej życie naprawdę jest zagrożone i nie ma możliwości ucieczki jej aura paniki rośnie bardzo szybko i osiąga w pewnym momencie stan krytyczny, gdzie jedyna ucieczka przed paniką i strachem to samobójstwo. Pośpiesznie zadana śmierć by uniknąć tej długiej w agonii strachu i bólu. Historia: Key Gatson większość swojego krótkiego życia spędziła w dom lub łóżku, była bardzo miłą, delikatną i spokojną dziewczynką. Niestety któregoś dnia w domu wybuchł pożar. Dziewczyna zamknięta w swoim pokoju nie miała gdzie uciekać. Na szczęście ogień udało się opanować nim strawił dom i jego mieszkańców. Nikt nie zginął. Ucierpiała jedynie mała Key. Jej lewa ręka była cała oparzona i spękana. Lekarze zrobili co mogli by odratować rękę dziewczyny, niestety nigdy nie odzyskała w niej władania. Przez ciężko gojące się rany i liczne zakażenia, dziewczyna chorowała jeszcze częściej. Pewnego dnia ktoś się nią zainteresował. Mała, biedna istotka za odpowiednie wynagrodzenie została sprzedana przez rodziców, którzy popadali przez leczenie w coraz większe długi. Przejął ją pewien kult interesujący się wyciąganiem demonów z ich otchłani do naszego świata. Dziewczyna stara się nie wracać do tamtych dni myślami. Czasem jeszcze nachodzą ją wspomnienia jako koszmary senne. Dziewczyną była przywiązana na dużym drewnianym stole. Jej nagie ciało pokrywały różne znaki wymalowane czarnym i czerwonym tuszem. Nie wiedziała co mówią ludzie zebrani nad nią, czuła jednak ciążący jej na klatce niczym ogromny głaz medalion. Solidny, metalowy medalion w kształcie koła, który wyglądał jak lustro. Pamięta jedynie ogromny ból, jakby coś rozdzierało ją od środka i próbowało wyjść na zewnątrz. Szarpała się ile tylko mogła aż w końcu całkiem opadła z sił. Otoczyła ją ciemność a potem nie było już nic. Wszyscy myśleli, że rytuał się nie udał. Dziewczyna zmarła zanim cokolwiek się stało. Medalion nadal pozostawał tylko zwykłym lusterkiem. Aby pozbyć się dowodów schowali jej ciało w worek z kamieniami i wrzucili do wody. Rytuał jednak się udał, tylko po czasie. Dziewczyna zbliżała się coraz bardziej do dna kiedy medalion rozbłysł światłem na na tafli lustra pojawiło się oko. Z jej głowy wyrosły rogi a bezwładną ręka pokryła się twardą skorupą i pulsującymi światłem żyłami. Znów mogła nią ruszać. Co więcej, bez problemu rozerwała pazurami worek choć nie miała siły ruszyć najmniejszym choćby mięśniem. Udało się jej wypłynąć choć była już na skraju przytomności. Nie pamięta, kto ją odnalazł. Wiedziała tylko, że obudziła się potem w czyimś domu. Lubi: Jest wyjątkowo dziewczęca więc lubi wszystko co ładne i urocze, kocha zwierzęta choć często się jej boją. Bardzo lubi słodycze i mogłaby je jeść bez przerwy. Nie lubi: Nie lubi przemocy, jest płochliwa i bardzo łatwo można ją wystraszyć. Nie kończy się to jednak zbyt dobrze, dla drugiej osoby bo częstotliwość jej strachu zazwyczaj odbija się na straszącego. Wstydzi się swojej ręki, więc jak może raczej jej nie pokazuje innym. Motto: póki co brak Fact about:

Postać wzorowana jest na moim starym OC,którego też tu opiszę w swoim czasie. Nazywała się Koi i również była opętana. Zmienił się jej wygląd i umiejętności, ale obie posiadają podobną historię i podobny medalion z okiem. Medalion ten jest okiem zaklętego demona. Można to nazwać łącznikiem demona z światem zewnętrznym. Inaczej komunikuje się w głowie dziewczyny.

(Koi - mój stary OC)

Ciało dziewczyny jest zawsze chłodne ponieważ jest jedynie skorupą. Umarła podczas obrzędu i jedyna rzecz, która podtrzymuje ją przy życiu to demon... prawdopodobnie. Tak naprawdę nigdy nie dostała zapewnienia, że nie uda się rozdzielić ją i demona pozostając przy życiu. Dlatego nadal poszukuje wyjścia z tej sytuacji.

Dziewczyna ma swoje zwierzątko, które bardzo kocha i w sumie ono ją też, nawet jeśli czasem się jej boli. Bywa to jednak rzadko z czystej głupoty małego mopsika, którego nazwała Fałdka. Nie odstępuje jej na krok choć jak tylko może spałby całymi dniami, albo leżał, ewentualnie toczył się w stronę dziewczyny. Kocha drapanie po brzuchu i ciasteczka z czekoladą, natomiast nigdy ci nie pobiegnie za piłką.