Inkijkje: Kees voor de tweede keer bij DWDD
De documentaire ‘Het beste voor Kees’ maakte van de autistische Kees Momma in 2014 in één klap een bekende Nederlander. Miljoenen mensen waren getuige van een bijzonder, vertederend maar ook ingrijpend document van een excentrieke man die door zijn aandoening nog steeds bij zijn ouders leefde. Zijn manier van praten, doen en hoe hij vanuit zijn ogen naar de wereld kijkt, zijn op zijn zachtst gezegd een tikkeltje anders dan hoe veel andere mensen dat doen. Kees wordt als ‘echt’ beschouwd: iemand die niet onder stoelen of banken schuift hoe hij zich voelt en wat hij van dingen vindt.
In de jaren na 2014 is Kees diverse keren in de media verschenen. Journalisten van allerlei kranten en tv-programma’s waren benieuwd hoe het inmiddels met hem gaat. Ook krijgt hij veel aandacht voor het bijzondere talent dat hij heeft, namelijk het heel precies kunnen (na)tekenen van gebouwen. Met de fijnste precisie weet hij alle details van een bouwwerk op papier te zetten. Dat oogst veel bewondering. En terecht, als je het mij vraagt.
Onlangs was Kees voor de tweede keer op bezoek in het programma van De Wereld Draait Door. Ik heb de uitzending niet gezien, maar zag op YouTube een -eveneens- tweede registratie van de verhandelingen achter de schermen opduiken. In deze korte docu is te zien hoe Kees bij DWDD aankomt, kennismaakt met de redacteuren en zich voorbereidt op een interview aan tafel met Matthijs van Nieuwkerk. Wat mij betreft zijn deze, en de vorige Doclines docu hierover, kleine ‘Het beste voor Kees’ documentaires in het klein, die je niet alleen een gezellig inkijkje geven over hoe het achter de schermen bij DWDD eraan toe gaat, maar vooral ook laten zien hoe Kees een dergelijk bezoek beleeft: op zijn eigen bijzondere manier. Echt een opsteker om weer even te zien hoe het ook kan: oprecht contact tussen mensen en werkelijke interesse, waardoor een regulier optreden als aanschuiven bij DWDD plots veel meer wordt dan even je verhaal vertellen en/of reclame maken. Zo’n draai weg bij de spotlights die we altijd al zien, brengt een hoognodig, helder beeld van wat televisie maken ook inhoudt. Ontzettend interessant.
