#kapsoura

Δεν ξερω πως σκευτεσαι δεν ειμαι στο μυαλο σου

Και παει τοσος καιρος που χω να δω το προσωπο σου

Μου 'χει λειψει η εικονα σου, ο ηχος της μιλιας σου

Και ποναω οταν σκευτομαι σ'αλλον να δινεις τα φιλια σου

Και αλλου να πας ματαρες μου, ευχομαι να σε θελουν

Μα μη γυρισεις να μου πεις πως σε πληγωνουν και σε δερνουν

Γιατι εαν μ'αφησεις θα εχεις παρει την αγαπη μου

Και δεν θα εχω αλλη να δωσω για το λευκο λιγνο κορμακι σου

Ειναι στιγμες που βλεπω τι σκια μου να φοραει το προσωπο μου

Ειναι στιγμες που βλεπω στην αμμο το προσωπο σου

Ειναι στιγμες που πραττω μοναχα για τον εαυτο μου

Και αλλες, πιο σπανιες, που πιανομαι κοροιδο

Σα στροφαλο που βιδωσα μες τον εγκεφαλο μου

Οι σκεψεις μου δεν φευγουν αμα δεν τις ξεβιδωσω

Δεν ξερω τι να πω, μηπως ξερεις εσυ?

Δεν μ' αρεσει να μιλαω για καθε καθημερινη

Δεν ξερω τι να πω, το σ'αγαπω δεν αρκει

Μωρο μου θελω εσενα και μια μερα σκοτεινη

Μαζι μου στο αρεροπλανο, σε μια πολη μακρινη

Ψυχρη σαν το χειμωνα, με το ζωρι ζωντανη

Σε μια καβατζα πλοτη, σε μια λιμνη παγερη

Η και πισω στην ελλαδα πανω απ' την ψευδοροφη

Οπου θελεις θα με βρεις, αρκει να σε εχω μαζι μου

Και αν δε θελεις να με βρεις πες το μου να το γνωριζω

Κανεις ομως δεν ξερει τι γινεται αυριο

Ξερεις ομως εσυ τι θελω και λαχταρω

Ηθελα να μπλεξω και δεν σε κατηγωρω