#kouple

είχες πει δεν θα ξανά ρθεις μου το ορκίστηκες

πόσους φοίνικες θα κάψεις μεσ’ τον κήπο μου;

γιατί χαλάς τη σχέση που έχω με τον ύπνο μου;

Πριν ανταμώσουμε ξανά, ήμουν καλά

έλεγα αστεία στα παιδιά και αυτοί γελάγανε

Αν ο πονος ηταν δυναμη θα μουν πιο δυνατος

Μα ο πονος και η λυπη με κανουν να παραπατω

Ευτυχως δεν ελπιζω να με σωσει κανενας θεος

Δεν θελω να σας βλεπω και γιαυτο καθομαι εδω

Οστοσο ευχαριστω, μα μη με τυρανατε δεν θελω να βολευτω.

Δεν θελω σε κανενος τη θεση να βρεθω

Ειμαι αδυναμος μα θα νικισω τον πιο δυνατο

Εχω πατερα αγιο και πλεων μακρινο

Οσο και αν αμαρτησε τωρα εγω βαστω

Οτι εφτιαξε οτι εζησε οτι αρεσκω

Οπως η μουσικη, που δεν θελω να εμπιστευτω

Δεν ξερω πως σκευτεσαι δεν ειμαι στο μυαλο σου

Και παει τοσος καιρος που χω να δω το προσωπο σου

Μου 'χει λειψει η εικονα σου, ο ηχος της μιλιας σου

Και ποναω οταν σκευτομαι σ'αλλον να δινεις τα φιλια σου

Και αλλου να πας ματαρες μου, ευχομαι να σε θελουν

Μα μη γυρισεις να μου πεις πως σε πληγωνουν και σε δερνουν

Γιατι εαν μ'αφησεις θα εχεις παρει την αγαπη μου

Και δεν θα εχω αλλη να δωσω για το λευκο λιγνο κορμακι σου

Ειναι στιγμες που βλεπω τι σκια μου να φοραει το προσωπο μου

Ειναι στιγμες που βλεπω στην αμμο το προσωπο σου

Ειναι στιγμες που πραττω μοναχα για τον εαυτο μου

Και αλλες, πιο σπανιες, που πιανομαι κοροιδο

Σα στροφαλο που βιδωσα μες τον εγκεφαλο μου

Οι σκεψεις μου δεν φευγουν αμα δεν τις ξεβιδωσω

Δεν ξερω τι να πω, μηπως ξερεις εσυ?

Δεν μ' αρεσει να μιλαω για καθε καθημερινη

Δεν ξερω τι να πω, το σ'αγαπω δεν αρκει

Μωρο μου θελω εσενα και μια μερα σκοτεινη

Μαζι μου στο αρεροπλανο, σε μια πολη μακρινη

Ψυχρη σαν το χειμωνα, με το ζωρι ζωντανη

Σε μια καβατζα πλοτη, σε μια λιμνη παγερη

Η και πισω στην ελλαδα πανω απ' την ψευδοροφη

Οπου θελεις θα με βρεις, αρκει να σε εχω μαζι μου

Και αν δε θελεις να με βρεις πες το μου να το γνωριζω

Κανεις ομως δεν ξερει τι γινεται αυριο

Ξερεις ομως εσυ τι θελω και λαχταρω

Ηθελα να μπλεξω και δεν σε κατηγωρω