#kanveyalan

"gök gürültüsünü seviyorum, belki de benim yerime bağırdığı içindir."

bilirsin ben en çok yazarak hislerimi anlatabilirim, sana da hep ufak notlar yazardım, okurdun, dalga da geçerdin "dilsiz" diye.

anlamak çok şey değiştirir.

insan en çok kalabalıkta yalnızlaşıyor. en çok etrafı doluyken içine kapanıyor. en çok o zaman sessizleşiyor. ne kadar kalabalıkta olsak da hepimiz yalnızız. en azından ben öyleyim veya öyle hissediyorum.

sandım ki unutabildim seni, başlayabilirim yine ağlamaya.

"mesela bir insan sizi cümleleriyle öldürebilir ve bu dünyanın hiçbir yerinde cinayet sayılmaz."

"bizim için yalnızca şunu diyebilirim. bir fotoğraf karesinde kalmalıydık, işte o zaman hep mutlu kalırdık."

ölmek istememe neden olduğunu bil istedim.