#kanaat

"Ne varlığa sevinirim

Ne yokluğa yerinirim

Aşkın ile avunurum

Kişide, farzları yerine getirememe korkusu bulunmadıkça rızık talebinde bulunmamalıdır.

Bil ki, sana yeterli olan az, seni oyalayan çoktan daha hayırlıdır.

Ne Acayiptir ki

Saray gibi evlerde oturacaklar fakat içlerinde Allah'ın kendisinden razı olduğu kalplere sahip insanlar bulunmayacak.

İngiliz Tarihçi Arnold Toynbee ile Antalya’ya 70-80 kilometre mesafedeki bir köye gittik. Bir kahve gördük, girdik. Nur yüzlü bir ihtiyar. İçimden geldi, çok samimi olarak gidip elini öptüm.

“Babacığım!” dedim “Çok açız, çaresine bakabilir misin?” İhtiyar, “Oğul!” dedi: “Yeter ki sen fukaranın elinde ne varsa ona razı ol! Ne’miz varsa senindir. Sadece Rabbim yoktan var eder. Onu bizden bekleme!”

Tercüme ettim, Toynbee şaşırdı: “Hakiki bir filozof, hikmet âşığı bir adam!” dedi.

İhtiyar çok güzel yiyecekler getirdi. Bütün ısrarlarımıza rağmen para kabul etmedi.

“Taa nerelerden bu kuş uçmaz, kervan geçmez yere geldiniz, gönlümüze ferahlık verdiniz. Bir de para mı vereceksiniz? Ne parası?” dedi.

Ama ben ısrar ettim. Bunun üzerine: “Bak oğul!” dedi: “Misafirimizsin, daha fazla ısrar edersen paranı kabul etmek zorunda kalacağız. Neşemizi bu ‘kahpe para’ için kaçırmaya değerse ver!”